در چند روز گذشته روزنامههایی زنجیرهای مدعی اصلاحات نظیر سازندگی، در حال تکمیل پازلی هستند که برآیند نهائی آن، تداعی تصویر تسلیم و القای ضرورت عقبنشینی است. این جریان با تکرار ترجیعبندهای آشنا، بار دیگر نسخه «مذاکره و سازش» را پیچیده است؛ نسخهای که همیشه به نام ملت و سفره مردم تزیین میشود، اما در عمل تنها به کام کاسبان سازش و تحمیلکنندگان جنگ تمام میشود.
تحریف دادهها و ادعاهای غیرواقعی
با نگاهی به صفحه اول این جراید، به روشنی میتوان مشاهده کرد که چگونه منفیبافیها و دادههای یکطرفه در کنار هم صف کشیدهاند. تیترهایی چون «صادرات نفتی ایران صفر شده است»، «بهتر است در اوج قدرت و عزت به جنگ پایان دهیم» یا نقلقولهایی با این مضمون که «اگر مردم گرسنه باشند و گردش مالی نداشته باشیم، دوام نمیآوریم.»، همگی در یک نقطه تقاطع دارند.
پاسخ به ادعاهای تحریفآلود
این روزنامه زنجیرهای با بازتاب پررنگ ادعاهای اثباتنشده و غیرواقعی- مانند صفر شدن درآمد نفتی کشور-گل به خودی صریحی را به نفع اتاق جنگ اقتصادی غرب ثبت میکند. این روزنامه از تمامی این مواضع و اظهارات، یک مخرج مشترک میگیرد و مینویسد: «دوام کشور فقط با قدرت نظامی یا شعارهای سیاسی تضمین نمیشود؛ قدرت زمانی ماندگار است که بتواند، اق
