نهضت تکمیل: پایان کلنگ‌زنی‌های بی‌نتیجه

به گزارش راهبرد معاصر، در دهه‌های گذشته یکی از چالش‌های نظام حکمرانی ایران، غلبه رویکرد کلنگ‌زنی بر منطق بهره‌برداری بوده است. رقابت مدیران اجرایی برای آغاز پروژه‌های جدید، بدون توجه به ظرفیت‌های واقعی بودجه‌ای، منجر به ایجاد میراثی از هزاران طرح نیمه‌تمام شده است. این پروژه‌ها که به عنوان 'پروژه‌های زخمی' شناخته می‌شوند، سرمایه‌های کلان ملی را در تله زمان و استهلاک گرفتار کرده‌اند. دولت چهاردهم با این اصل اهتمام ورزیده که تا آخرین ریال منابعِ موجود، صرف تکمیل طرح‌هایی شود که بیشترین پیشرفت فیزیکی را داشته‌اند. بر اساس برآوردها، میراثی بالغ بر 7 میلیون میلیارد تومان پروژه نیمه‌تمام روی زمین مانده بود. در آستانه آغاز دولت سیزدهم، رقم این پروژه‌ها حدود 700 هزار میلیارد تومان اعلام شده بود و برخی گزارش‌ها نیز نیاز تکمیل طرح‌ها را حدود 600 هزار میلیارد تومان برآورد کرده‌اند. در سال 1397 نیز یک‌هزار هزار میلیارد تومان به عنوان رقم تخمینی برای تکمیل این پروژه‌ها مطرح شده است. تغییر پارادایم از 'توسعه کلنگی' به 'نهضت تکمیل'، نه یک انتخاب، بلکه ضرورت حیاتی برای حفظ منافع ملی شده است. سیدعباس موسوی، سرپرست معاونت سیاسی ریاست ‌جمهوری درباره این نهضت و لزوم تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام به خبرنگار راهبرد معاصر گفت که دولت چهاردهم با هدف بهره‌برداری از منابع موجود، بر تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام تمرکز کرده است.