تهدید اقتصادی ترامپ علیه ایران: پیچیدگی‌های اجرای تهدید

به گزارش خبرآنلاین، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا وعده داد که 'عواقب اقتصادی عظیمی' برای کسانی که به صادرات نفت یا باز نگه داشتن کانال‌های مالی و تجاری آن کمک می‌کنند، در پی خواهد داشت. ترامپ با وجود دامنه وسیعی که تشریح کرد، از قاچاق نفت و نقل و انتقالات مالی گرفته تا شرکت‌های صرافی و شرکت‌های صوری، از هیچ کشور خاصی نام نبرد و همچنین توضیح نداد که چگونه تهدید خود را به عمل تبدیل خواهد کرد. این دایره حتی به متحدان واشنگتن که به میانجیگری در مذاکرات صلح بین واشنگتن و تهران کمک کردند، نیز گسترش می‌یابد. اینجاست که معضل آغاز می‌شود: ابزارهایی که ممکن است علیه یک تانکر نفت یا یک شرکت صوری کار کنند، وقتی هدف یک بانک بزرگ چینی یا یک کشور متحد وابسته به گاز ایران باشد، پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر می‌شوند. واشنگتن طیف گسترده‌ای از تاکتیک‌های فشار را در اختیار دارد که تانکرهای نفت، شرکت‌های صوری، پالایشگاه‌ها، شرکت‌های کشتیرانی و بانک‌های خارجی را هدف قرار می‌دهد. اما با تغییر هدف از یک شرکت یا نفتکش به یک بانک بزرگ یا یک کشور، هزینه افزایش می‌یابد و محاسبات پیچیده‌تر می‌شود. از آغاز دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری ایالات متحده (OFAC) تحریم‌هایی را علیه بیش از 1000 فرد، کشتی و هواپیما، از جمله نهادهای مرتبط با ناوگان نفتی و بیمه‌های کشتیرانی ایران، اعمال کرده است. از جمله برجسته‌ترین این ابزارها، «تحریم‌های ثانویه» است که می‌تواند شرکت‌ها و بانک‌های خارجی را با دو انتخاب پرهزینه روبه‌رو کند: ادامه معامله با نهادهای ایرانی تحریم‌شده یا خطر از دست دادن دسترسی به سیستم مالی ایالات متحده. شانتانو سینگ، متخصص حقوق بین‌الملل و تجارت، این قابلیت را خلاصه کرد و به الجزیره گفت کاری که رئیس جمهور ایالات متحده می‌تواند انجام دهد «اعمال تحریم‌های یکجانبه است که استفاده از مؤسسات مالی ایالات متحده را در تجارت بین‌المللی با ایران مختل می‌کند».