فیلم دیدن: فراری از دنیای واقعی

دیدن یک فیلم خوب یکی از ساده‌ترین راه‌هایی است که می‌تواند فرد را از دنیای واقعی رها کند و در دنیایی ساخته شده توسط ذهن دیگران قرار دهد. فیلم دیدن گاهی می‌تواند راه فراری باشد، شاید این جمله تا حدی عجیب به نظر برسد، اما تامل بیشتر نشان می‌دهد که این تجربه می‌تواند برای لحظاتی فرد را از دغدغه‌های ذهنی‌اش دور کند. فیلم دیدن در مواقعی می‌تواند فرار از روزمرگی، فرار از تنهایی، فرار از بحران‌ها و فرار از دغدغه‌های ذهنی را رقم بزند. در شرایطی که ذهن خسته از دنیای واقعی و محیط پیرامون دچار پژمردگی یاس است، دیدن یک فیلم خوب می‌تواند دریچه‌های ذهن را به دنیاهای دیگر باز کند؛ جهانی که ساخته شده و پرداخته ذهن دیگران است. این ورود به دنیای دیگران گاهی یک پناه امن و آرام است، حتی اگر برای ساعاتی باشد. فیلم را می‌توان از جنبه‌های مختلفی مورد بررسی قرار داد. سرگرم‌کنندگی اولین رویکرد آن است؛ دیدن یک فیلم خوب می‌تواند مخاطب را برای ساعاتی سرگرم کند و این همان فاصله گرفتن از جهان واقعی است. در گام بعدی، با دیدن یک فیلم، مخاطب به دنیای ساخته ذهن دیگران ورود می‌کند و انگار که یک فضای جدید یا حتی فضایی نزدیک به دنیای خود را تجربه می‌کند. گاهی با کاراکترهای فیلم همذات‌پنداری می‌کند و در لحظاتی خود را به جای شخصیت‌هایی قرار می‌دهد که قبلا با آن‌ها هیچ اشتراک ذهنی نداشته است؛ این یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های سینماست. رویاپردازی نیز از عناصر اصلی سینماست. فیلم دیدن به فرد اجازه می‌دهد تا وارد جهان رویاهای دیگران شود و در فضا، زمان و مکان‌هایی قرار گیرد که در دنیای واقع برایش امکان‌پذیر نخواهد بود. ذهن انسان بیشتر محتاج به سفر است و فیلم دیدن بهترین تجربه سفرهای ذهنی است.