امام حسن عسکری(ع) با همه اختناق و محدودیتهای زمان توانست به بهترین وجه و در حد امکان، فشردگی مبارزه در مقابل ستمگران و حکام جور را حفظ کرده و این نهضت نهفته را هدایت کند. آن حضرت، قطب دایره مبارزه بود و دیگران بر اطراف او دور میزدند. دوست و دشمن میدانستند که امام و پیروان او، خلافت ناحق عباسی را قبول ندارند و طرفدار حکومت واقعی و نجات دهنده اسلامند.
امام حسن عسکری(ع)، با وجود همه فشارهای دستگاه جور عباسی و کنترلها و مراقبتهای بیوقفه دولت مرکزی، یک سلسله فعالیتهای
سیاسی و
اجتماعی و علمی در جهت حفظ اسلام و مبارزه با افکار ضداسلامی انجام داد.
امام حسن عسکری(ع) با همه اختناق و محدودیتهای زمان توانست به بهترین وجه و در حد امکان، فشردگی مبارزه در مقابل ستمگران و حکام جور را حفظ کرده و این نهضت نهفته را هدایت کند.
خبرنگار
ایسنا در گفتوگو با حجتالاسلاموالمسلمین اسماعیل چراغی کوتیانی استاد حوزه به مناسبت شهادت
امام حسن عسکری(ع) به تبیین شخصیت این امام بزرگ پرداخت. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانیم:
ایسنا_با توجه به دوران زندگی کوتاه
امام حسن عسکری(ع)، مهمترین دستاورد ایشان در تبیین جایگاه امامت و پیشگیری از انحرافات فکری در آن عصر چه بود؟
امامت
امام حسن عسکری(ع)، اگرچه از حیث زمانی به شش سال محدود بود، اما از منظر چالشهای معرفتی و سیاسی، یکی از حساسترین مقاطع
تاریخ اسلام به شمار میرود. در این دوره، خلافت عباسی با دو بحران همزمان دست به گریبان بود. از یکسو، انحطاط اخلاقی و بحران مشروعیت و از سوی دیگر، رشد جریانهای فکری انحرافی در میان مسلمانان.
در چنین فضای آکنده از ابهام و التهاب، مهمترین دستاوردهای آن حضرت را میتوان در سه محور اساسی تبیین کرد. محور نخست تبیین امامت الهی در برابر خلافت سیاسی است. در روزگاری که خلفای عباسی با تمسک به عنوان «خلیفه رسولالله» درصدد همترازسازی جایگاه خود با امامت برمیآمدند، امام عسکری(ع) با استناد به آیات قرآن و سنت نبوی بهویژه حدیث ثقلین و حدیث غدیر به روشنی نشان داد که امامت، منصبی انتصابی از سوی
