به گزارش
آفتاب نیوز، بخش قابل توجهی از پلاستیکهای مصرفشده پس از مدت بسیار کوتاهی دور ریخته میشوند، در حالی که آثار زیستمحیطی آنها میتواند برای مدت بسیار طولانی باقی بماند. سازمان جهانی
بهداشت نیز با اشاره به افزایش تولید و مصرف پلاستیک، بر ضرورت کاهش مصرف پلاستیکهای غیرضروری و مدیریت صحیح پسماند تأکید کرده است.
از سوی دیگر، استفاده از هر نوع ظرف پلاستیکی برای هر نوع ماده غذایی صحیح نیست. دمای غذا، نوع پلاستیک، ترکیب شیمیایی ظرف، مدت تماس و شرایط نگهداری همگی در میزان انتقال احتمالی مواد شیمیایی از ظرف به غذا مؤثر هستند. به همین دلیل، نباید صرفاً بر اساس ظاهر ظرف یا عبارت «یکبارمصرف» درباره مناسب بودن آن برای غذای داغ تصمیم گرفت.
غذای داغ و ظروف پلاستیکی؛ چرا باید محتاط باشیم؟
وقتی غذای بسیار داغ، چرب یا اسیدی مستقیماً داخل برخی ظروف نامناسب پلاستیکی قرار میگیرد، شرایط تماس ماده غذایی با ظرف تغییر میکند. افزایش دما میتواند در بعضی مواد، مهاجرت برخی ترکیبات شیمیایی از ظرف به ماده غذایی را افزایش دهد.
همچنین پژوهشهای
علمی وجود ذرات میکروپلاستیک و نانوپلاستیک را در محیط، آب، غذا و نوشیدنیها نشان دادهاند. سازمان جهانی
بهداشت اعلام کرده است که درباره میزان دقیق خطرات این ذرات برای
سلامت انسان هنوز پرسشهای علمی مهمی وجود دارد و تحقیقات بیشتری مورد نیاز است؛ بنابراین رویکرد منطقی، کاهش مواجهه غیرضروری با منابع پلاستیکی، بهخصوص در تماس مستقیم با مواد غذایی، است.
این موضوع بهویژه در مورد غذاهای بسیار داغ، چرب و اسیدی اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ بنابراین بهتر است غذای تازه و داغ را مستقیماً در هر ظرف پلاستیکی یکبارمصرفی نریزیم و به علامتها و مشخصات درجشده روی ظرف توجه کنیم.
قانون نیز بر کاهش مصرف پلاستیک تأکید دارد
موضوع کاهش مصرف پلاستیک فقط یک توصیه زیستمحیطی نیست؛ در قوانین و مقررات کشور نیز برای کاهش تولید و مصرف برخی اقلام پلاستیکی، تکالیفی پیشبینی شده است. برای نمونه، آییننامه کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی مصوب هیأت وزیران در سال 1401،
