تصویر سنتی جنگ که قرنها بر حضور فیزیکی نیروها و تجهیزات نظامی متمرکز بود، در حال دگرگونی است. با ورود به قرن ۲۱، جنگها بیشتر از طریق صفحات نمایش و با استفاده از فناوریهای پیشرفته انجام میشوند. صنعت هوش مصنوعی نظامی اکنون حوزههای وسیعی از محاسبات ابری و پهپادهای خودکار تا نرمافزارهای تصمیمگیری را در بر میگیرد.
این روند از دهه ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ با برنامه پهپادهای ایالات متحده آغاز شد و کشتار از راه دور را به یکی از ویژگیهای جنگهای مدرن تبدیل کرد. اگرچه تدارکات دفاعی مبتنی بر هوش مصنوعی پدیدهای جدید نیست و پنتاگون در سال ۲۰۱۴ با «استراتژی سوم» بر نقش هوش مصنوعی در جنگهای آینده تأکید کرده بود، اما سرعت سرمایهگذاریها در حال افزایش است. پیشبینی میشود هزینههای نظامی جهانی تا سال ۲۰۲۵ به ۲.۸۸ تریلیون دلار برسد.
در این میان، میلیاردها دلار سرمایه به سمت تعداد محدودی از شرکتها سرازیر شده است که در خط مقدم تحول هوش مصنوعی در ارتشها قرار دارند. الجزیره در گزارشی به بررسی برخی از این شرکتها پرداخته است:
قراردادهای کلان دفاعی
- در ۱۰ جولای، وزارت دفاع بریتانیا قراردادی ۱۵ ساله به ارزش ۲ میلیارد پوند (۲.۷ میلیارد دلار) با کنسرسیومی به رهبری «ریتون بریتانیا» امضا کرد. هدف این قرارداد، آموزش سالانه ۶۰ هزار سرباز با استفاده از هوش مصنوعی برای آمادهسازی ارتش بریتانیا است.
- چند روز پیش از آن، ناتو قراردادهایی را برای اجرای پلتفرم دادههای فرماندهی و کنترل هوایی پیشرفته خود به شرکت فناوری نظامی آمریکایی «Anduril» اعطا کرد. این قرارداد شامل نرمافزار هوش مصنوعی «لاتیس» است که از بینایی رایانهای و هوش مصنوعی برای تجمیع دادهها از منابع مختلف و ارائه یک تصویر زنده استفاده میکند.
موسسه تحقیقات صلح بینالمللی استکهلم (SIPRI) نیز در حال ترسیم نقش شرکتهای فعال در صنعت نظامی هوش مصنوعی و جایگاه آنها در این تحول است.