آیا در عصر هوش مصنوعی، داستان‌نویسی با گویش‌های محلی، کلید جذب خوانندگان است؟

به گزارش ایسنا، یک استاد دانشگاه در سخنرانی خود که بخش‌هایی از آن در سایت ادبی «بوک‌سلرز» منتشر شده، به اهمیت نگارش با لهجه در داستان‌نویسی اشاره کرده است. او بیان کرده که بسیاری، «لهجه» را با بازنمایی‌های آوایی غلیظ در آثار نویسندگان مشهور اشتباه می‌گیرند. نگارش با لهجه فراتر از این‌هاست و می‌تواند شامل ساختار جمله‌ای غیرمعیاری یا استفاده از کلمات عامیانه باشد تا حس‌ و حال شخصیت و مکان را القا کند. این سبک می‌تواند خفیف یا غلیظ باشد و در بخش‌هایی از گفت‌وگوها یا روایت به کار رود، اما بازنمایی اصیلی از تنوع فرهنگی و زبانی موجود در یک کشور باقی می‌ماند. دانش‌آموختگان رشته نویسندگی خلاق ممکن است نویسنده تمام‌وقته نباشند و در صنایع مرتبط مشغول به کار شوند. آموزش آن‌ها برای خواندن، نوشتن و ویرایش متون دارای لهجه می‌تواند باعث استقبال بیشتر از آثار این سبک شود. یکی از همکاران استاد دانشگاه پرسید که هوش مصنوعی چگونه ممکن است بر نگارش گویشی یا با لهجه محلی تاثیر بگذارد. استاد پاسخ داد که هنوز داستان‌های گویشی نوشته‌شده توسط هوش مصنوعی را ندیده است و برای آزمایش، یک آزمایش غیر علمی انجام داده است.