در چکیده این پژوهش آمده است که با گسترش روزافزون موضوعات فقهی، فقیه با حجم عظیمی از دادهها مواجه است که بررسی آنها با روشهای سنتی اجتهاد دشوار و زمانبر میباشد. بنابراین، بهرهگیری از ابزارها و روشهای نوین همچون هوش مصنوعی ضروری به نظر میرسد.
- مبانی نظری: این بخش به چیستی و کارکردهای بنیادین هوش مصنوعی و مبانی موضوعشناسی در فقه اسلامی پرداخته است.
- امکانسنجی: ظرفیتهای موجود در بهرهگیری از هوش مصنوعی و کاربردپذیری آن در مواجهه با موضوعات نوپدید بررسی شده است.
- چالشها و محدودیتها: چالشهای فنی، معرفتی، اخلاقی و فقهی در بهکارگیری هوش مصنوعی در فقه مورد تحلیل قرار گرفتهاند.
یافتههای تحقیق نشان میدهد که هوش مصنوعی میتواند دقت و جامعیت تحلیلهای موضوعشناختی را افزایش دهد. این پژوهش همچنین به ناکارآمدی فقه در پاسخگویی به نیازهای انسان معاصر اشاره میکند.