فیلمی با آغاز خوب اما روایت منسجم ندارد

صاحب‌خبر - به گزارش خبرگزاری حوزه، کاظم دانشی با فیلم قبلی خود «علفزار» نشان داد که آشنایی نسبی با اصول ژانر جنایی و دادگاهی دارد و می‌تواند از پرونده‌های قضایی درامی پرکششی بسازد. اما فیلم تازه او با عنوان «زنده‌شور» از نظر منتقدان اصلی‌ترین اشکال را در قصه‌گویی و لکنت روایی می‌بیند. هر چند فیلم حدوداً دو ساعت است، اما به رغم زمان طولانی نتوانسته قصه را به صورت روان و منسجم پیش ببرد. نکته‌ای که برخی تماشاگران دقیق اثر به آن اشاره می‌کنند این است که فیلم از میانه رو به زیر می‌رود و به جای روایت قوی، بیشتر تمرکز را روی احساسات می‌گذارد. نتیجه این انتخاب، اثر را به اثری بدل می‌کند که مخاطب را با چالش روایی مواجه می‌کند و کمتر او را درگیر پیشرفت درام می‌سازد. از نظر بصری نیز «زنده‌شور» با فضایی تاریک و محدود روبه‌رو است؛ نور، رنگ و میزانسن به گونه‌ای طراحی شده‌اند که حس خفگی زندان و فشار محکومان را به مخاطب منتقل کند. فضای فیلم عمدتاً محدود است و تنها چند لوکیشن کلیدی شامل حمام زندان، دفتر، یک زیرزمین تجمع، و حیاطی که به‌عنوان میدان اعدام تصور می‌شود، را دربرمی‌گیرد. کارگردان با استفاده از این چند فضا سعی می‌کند فشار و اضطراب را منتقل کند، اما در نقطه‌ای کلیدی زمینه‌ای برای دیدن میدان اعدام به‌درستی فراهم نمی‌شود. بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد که فیلم به‌ویژه در نحوه نمایش میدان اعدام و نسب فضاها دچار نقص است؛ از ورود و خروج افراد تا ابعاد و نسبت‌های میدان، پرسش‌های فراوانی بی‌پاسخ می‌ماند. این امر باعث می‌شود که تماشاگر درک روشن‌تری از ساختار صحنه و موقعیت‌ها نیابد. در مجموع، اگرچه «زنده‌شور» با فضاهای محدود و شدت احساسی می‌تواند در برخی لحظه‌ها مخاطب را به تجربه‌ای تیز و نفس‌گیر دعوت کند، اما ضعف در روایت و مدیریت قصه از منظر برخی منتقدان باعث شده است که قابلیت‌های روایتگری اثر از دست برود. احتمالاً با بهبود فضاهای روایی و روشن‌تر کردن میدان اعدام، فیلم می‌تواند به تجربه‌ای منسجم‌تر بدل شود.