سرطان یکی از بیماریهای مزمن و شایع است که علاوه بر بیمار، خانواده و بهویژه مراقبان خانوادگی را نیز با فشارهای جسمی، روانی و اجتماعی زیادی مواجه میکند. بخش زیادی از مسئولیت مراقبت از سالمندان مبتلا به سرطان بر عهده اعضای خانواده است و همین موضوع میتواند بار مراقبتی سنگینی را به آنان تحمیل کند.
یکی از مهمترین چالشهای مراقبان خانوادگی، مدیریت عوارض ناشی از درمان سرطان و حمایت مستمر از بیمار است. این افراد برای انجام صحیح مراقبتها به آموزش نیاز دارند، اما به دلیل شرایط روحی، خستگی ناشی از مراقبت و دشواری رفتوآمد، بسیاری از آنان امکان حضور مستمر در مراکز درمانی برای دریافت آموزشهای حضوری را ندارند.
تاکنون مطالعات محدودی درباره مقایسه اثربخشی آموزش حضوری و مجازی در این حوزه انجام شده بود و نتایج یکسانی درباره برتری هر یک از این دو روش وجود نداشت. به همین دلیل، طرح پژوهشی با هدف بررسی تأثیر این دو شیوه آموزشی بر میزان بار مراقبتی و نوع راهبردهای مقابلهای مراقبان خانوادگی بیماران سالمند مبتلا به سرطان در دانشگاه علوم پزشکی لرستان اجرا شد.
یافتههای پژوهش
نتایج این پژوهش نشان داد هر دو روش آموزش حضوری و مجازی در کاهش بار مراقبتی مراقبان و افزایش استفاده از راهبرد مقابلهای مسئلهمدار مؤثر هستند. با این حال، آموزش حضوری از نظر آماری تأثیر بیشتری نسبت به آموزش مجازی دارد.
علت اثربخشی بیشتر آموزش حضوری
دلیل اثربخشی بیشتر آموزش حضوری، تعامل مستقیم میان آموزشدهنده و مراقبان عنوان شده است. در آموزش حضوری، امکان دریافت بازخورد، پاسخ به پرسشهای مراقبان، برقراری ارتباط دوطرفه و ارائه حمایتهای روحی و روانی وجود دارد که این عوامل باعث میشوند آموزشها اثربخشی بیشتری داشته باشند.