صاحبخبر - به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) کتاب «ادبیات مقاومت فلسطین در اشغال: 1948 تا 1968» با ترجمه انگلیسی طریف خالدی از سوی انتشارات ورسو منتشر شده است. این اثر بخشی کمتر شناختهشده از کارنامه غسان کنفانی را به مخاطبان معرفی میکند؛ نویسنده و روشنفکری فلسطینی که بیشتر با آثار داستانی، نوشتههای سیاسی و فعالیتهای ضد استعماریاش شناخته میشود.
کنفانی در این کتاب با تکیه بر آثار شماری از نویسندگان فلسطینی، از جمله شعر، داستان کوتاه و نمایشنامه، به بررسی ادبیات مقاومت در فاصله سالهای 1948 تا 1968 میپردازد و نشان میدهد که مقاومت فرهنگی، همانند مبارزه مسلحانه، نقشی اساسی در مقابله با استعمار داشته است.
رشید خالدی در مقدمه کتاب مینویسد که با وجود زندگی کنفانی در بیروت و دوری او از سرزمینهای اشغالی پس از سال 1948، این اثر یکی از نخستین تصویرهای موجود از وضعیت فلسطینیانی را ارائه میدهد که در داخل اسرائیل باقی مانده بودند؛ جامعهای که از دیگر فلسطینیان جدا افتاده بود اما تجربه مقاومت آنان، پیوندشان را با مردم فلسطین حفظ کرد.
کنفانی در مقدمه کتاب مینویسد: «مقاومت مسلحانه تنها به رویارویی مستقیم محدود نمیشود، بلکه میوه درختی است که ریشههایش در خاک استوار است. این نوع مقاومت، اصیلترین جلوه خود را در کنش سیاسی و فرهنگی پیدا میکند.» او همچنین تأکید میکند که اگرچه فلسطینیان از دهه 1930 هم در عرصه فرهنگی و هم در عرصه نظامی سابقه مقاومت داشتند، اما ادبیات مقاومت میان سالهای 1948 تا 1968 در شرایطی شکل گرفت که نویسندگان آن با شدیدترین اشکال خشونت و سرکوب روبهرو بودند.
به گفته کنفانی، فلسطینیان ساکن اسرائیل بهعنوان اقلیتی خطرناک تلقی میشدند و به همین دلیل، سیاستهای سرکوبگرانه در همه عرصههای زندگی آنان اعمال میشد. او توضیح میدهد که مقامهای اسرائیلی علاوه بر پیشبرد پروژه استعمار، تلاش میکردند فلسطینیان را از پیوندهای فرهنگی خود جدا کنند. محدودیتهای آموزشی نیز بخشی از این سیاست بود؛ چنانکه به نوشته کنفانی، در سال 1967 تنها 200 دانشجوی فلسطینی در دانشگاهها وجود داشتند.