مرتضی پورعلیگنجی، مدافع باتجربه تیم ملی ایران، که مسیر حرفهای خود را از نفت تهران آغاز کرد، اکنون در آستانه یک تغییر بزرگ در مسیر شغلی خود قرار دارد. او که تحت هدایت علیرضا منصوریان در نفت تهران از پست خط میانی به قلب دفاع منتقل شد، توانست با تداوم در بازیهای لیگ برتر، جایگاه خود را در تیم ملی تثبیت کند.
شایعات انتقال به لیگ عراق
گزارشها حاکی از آن است که مهدی تارتار، سرمربی فعلی پرسپولیس، پورعلیگنجی را برای فصل جدید در لیست خود ندارد. در این میان، نام تیم الطلبه عراق به عنوان مقصد احتمالی او مطرح شده است؛ تیمی که در آن علیرضا منصوریان حضور دارد. پورعلیگنجی با هدف حفظ آمادگی برای حضور در جام ملتها و تلاش برای شرکت در سومین جام جهانی عمر خود، به دنبال تیم جدیدی است که فرصت بازی مداوم را به او بدهد.
چالش مدیریت و درآمدزایی در فوتبال ایران
موضوع جدایی پورعلیگنجی، بحثهای مدیریتی در فوتبال ایران را نیز برانگیخته است. در حالی که در فوتبال جهان، خرید و فروش بازیکن یکی از اصلیترین منابع درآمدی باشگاههاست، مدل مدیریت در ایران با تفاوتهای ساختاری روبروست:
- مدل جهانی: باشگاهها با بستن قراردادهای بلندمدت با بازیکنان جوان، از طریق فروش قطعی یا قرضی آنها، سودآوری میکنند.
- مدل داخلی: در ایران برخلاف روال جهانی، تمرکز بر بازیکنان با تجربه و پابهسن است که فرآیند درآمدزایی از فروش آنها با چالشهای جدی مواجه میشود.
این مسئله که آیا مدیران باشگاههای ایرانی میتوانند از فروش بازیکنان باتجربه خود درآمدزایی کنند یا خیر، به یکی از نقاط ضعف مدیریتی در لیگ برتر تبدیل شده است.