احمد زیدآبادی، فعال اصلاحطلب، در یادداشتی در کانال تلگرامی خود، پرسشی بنیادی را خطاب به کسانی مطرح کرد که هم مذاکره را رد میکنند و هم در واکنش به حملات احتمالی آمریکا، پیشنهاد حمله به تأسیسات انرژی کشورهای عرب همسایه را میدهند.
پیامدهای احتمالی جنگ و نابودی زیرساختها
زیدآبادی با طرح یک سناریوی فرضی، به پیامدهای ویرانگر در صورت برخورد نظامی اشاره کرد. او پرسید اگر ترامپ دستور نابودی ساختارهای اقتصادی و انرژی ایران را صادر کند و ایران نیز در پاسخ، منابع انرژی و زیرساختهای اقتصادی کشورهای حوزه جنوبی خلیجفارس، اردن و اسرائیل را هدف قرار دهد، پس از آن چه خواهد شد؟
او با تأکید بر این پرسش، بر چگونگی جریان یافتن زندگی عادی در کشور پس از چنین تخریب گستردهای تمرکز کرد و خاطرنشان کرد که این موضوع مستلزم پاسخگویی از سوی مدعیان واقعگرایی و دانش سیاسی است.
نقد دیدگاههای رادیکال
او در یادداشت خود به دو دیدگاه متفاوت در این زمینه اشاره کرد:
- دیدگاه مهدی خزعلی: که معتقد است با توجه به نزدیکی «آخرالزمان»، نباید از نابودی منابع و زیرساختها در منطقه ترسید.
- دیدگاه بیژن عبدالکریمی: که بر وارد کردن خسارت به «جهان سلطه» تمرکز دارد و معتقد است سرنوشت مردم و ویرانی کشور در این میان اهمیت چندانی ندارد.
زیدآبادی در پایان، پرسش خود را مستقیماً از کسانی که مدعی دانش سیاسی و واقعگرایی هستند، میپرسد تا مشخص شود پاسخ آنها به مسئله بقای زندگی عادی پس از جنگ چیست.