بر اساس نوشته محمد مهاجری، از اوایل اسفند ۱۴۰۴ تاکنون، مجلس دوازدهم هیچ جلسه علنی در ساختمان بهارستان برگزار نکرده است. در این بازه زمانی، گزارش مشخصی مبنی بر اعتراض گروههای مختلف نظیر نخبگان، تشکلهای صنفی یا دانشجویی برای برگزاری جلسات علنی منتشر نشده است.
وضعیت جلسات مجلس و واکنشها
در این یادداشت اشاره شده است که تنها مورد مشاهده شده، تلاش چند نماینده برای برگزاری یک تحصن در مقابل ساختمان پارلمان بود که در نهایت بدون نتیجه باقی ماند. نویسنده با طرح پرسشی درباره میزان احساس خلاء ناشی از عدم فعالیت مجلس، بر این باور است که احتمالاً باز یا بسته بودن جلسات برای بخش بزرگی از جامعه اهمیت چندانی ندارد.
علت کاهش اعتبار نهاد قانونگذاری
مهاجری معتقد است که رفتار برخی از نمایندگان، که به عنوان اقلیتی از افراد با رفتارهای تند یا بیمبالات توصیف شدهاند، باعث کاهش اعتبار مجلس شده است. او به موارد زیر اشاره میکند:
- بیتوجهی به تذکرات مطرح شده در پیامهای سالگرد تشکیل مجلس.
- پیشنهاد ساخت تونل برای پناه گرفتن مسئولان در شرایط جنگی که از نظر نویسنده با رویکردهای پیشین در تضاد است.
- تنش و عدم رعایت آداب در گفتار و کردار برخی نمایندگان.
در نهایت، این تحلیل بر این نکته تاکید دارد که رفتار این اقلیت باعث شده است که حتی در صورت انجام نظرسنجیهای تصادفی یا پیامکی، مردم تمایلی به ابراز اهمیت نسبت به فعالیتهای علنی مجلس نشان ندهند.