بر اساس تحلیل یانژونگ هوانگ، پژوهشگر ارشد بهداشت جهانی در شورای روابط خارجی، نظرسنجیهای جدید مؤسسه «پیو» حاکی از آن است که محبوبیت جهانی چین برای اولین بار در حدود دو دهه اخیر از ایالات متحده فراتر رفته است. همچنین، میانگین اعتماد جهانی به شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، ۱۰ واحد بیشتر از دونالد ترامپ، رئیسجمهور پیشین آمریکا، گزارش شده است.
عوامل مؤثر بر تغییر محبوبیت جهانی
هوانگ سه عامل اصلی را در این چرخش تاریخی دخیل میداند:
- سرمایهگذاری فرهنگی و اقتصادی پکن: پکن با سرمایهگذاری در ایجاد جذابیت فرهنگی و الگوسازی اقتصادی، از جمله از طریق رسانهها، بازیهای محبوب، تسلط بر صنعت خودروهای برقی و طرحهای دیپلماتیک به عنوان حامی «جنوب جهانی»، توانسته است نفوذ خود را افزایش دهد.
- مزیتهای جمعیتی و جغرافیایی چین: دادهها نشان میدهد که چین در اقتصادهای نوظهور و کشورهای با درآمد متوسط با استقبال بیسابقهای مواجه شده است، در حالی که آمریکا بخشی از محبوبیت خود را در میان دموکراسیهای پردرآمد از دست داده است.
- افول قدرت نرم آمریکا: اعمال تعرفههای سنگین، نوسانات دیپلماتیک و بیتوجهی دولت ترامپ به متحدان سنتی، منجر به افول شدید قدرت نرم آمریکا شده است. هوانگ معتقد است این وضعیت بیشتر حاصل «خودزنیهای سیاسی واشینگتن» است تا صعود شگرف چین.
محدودیتهای قدرت نرم چین
با وجود این تغییرات، هوانگ تأکید میکند که این آمارها نباید به عنوان پیروزی قطعی و پایدار قدرت نرم چین تلقی شود. ایالات متحده همچنان در میان همسایگان چین، از جمله هند، ژاپن و فیلیپین، برتری قابل توجهی دارد. این کشورها نسبت به قدرتنمایی منطقهای پکن و تنشهای دریایی با چین احساس نگرانی میکنند. هوانگ همچنین اشاره میکند که قدرت نرم ماهیتی نوسانی دارد و پایههای جذابیت چین ممکن است به دلیل فقدان حاکمیت قانون و آزادیهای سیاسی داخلی، پایدار نباشد.