عبدالله گنجی، نویسنده اصولگرا، در روزنامه جوان به بررسی چالشهای سیاست خارجی ایران پرداخته و نوشته است که مناقشات داخلی میان نخبگان سیاسی، به ویژه در مورد مذاکره با غرب و آمریکا، به یک چالش اصلی تبدیل شده است. این منازعات، به خصوص پس از جنگ رمضان و شهادت رهبر انقلاب، به کف خیابانها نیز کشیده شده است.
گنجی معتقد است که این وضعیت، سیاستگذاران خارجی را به سمت محافظهکاری سوق داده است؛ آنها نگرانند که نتوانند میان سیاستهای حاکمیت و مطالبات مردمی تعادل برقرار کنند. این امر باعث میشود که مسائل به مرور زمان حلنشده باقی بمانند تا از هزینهتراشی پرهیز شود. در مقابل، چهرههایی مانند ترامپ، که گنجی او را مهمترین رسانه امروز جهان میخواند، با روایتگری خود، افکار عمومی ایران را با پرسش و تردید مواجه میکنند.
دو قطبی مذاکره یا دفاع
برخی در صحنه سیاسی کشور، وضعیت کنونی را به دو قطبی «مذاکره» یا «ادامه دفاع» (که برخی آن را جنگ مینامند) تقسیم کردهاند و یکدیگر را به جنگطلبی یا تسلیمطلبی متهم میکنند. گنجی در پاسخ به این پرسش که راهحل چیست، به سخنان امام خمینی و رهبر انقلاب اشاره میکند که رمز استمرار انقلاب اسلامی را همان رمز پیروزی دانستهاند.
اصول سهگانه سیاست خارجی
وی تأکید میکند که در تحلیل سیاست خارجی نیز باید از یک الگوی وحدتآفرین پیروی کرد تا عمل و ذهن همسو شوند. گنجی سه اصل بنیادین را که رهبر انقلاب بر آنها تأکید کردهاند، محور سیاست خارجی معرفی میکند: «عزت، حکمت و مصلحت».
به گفته گنجی، سیاستگذاری در عرصه بینالملل برای جمهوری اسلامی بدون وحدتیافتگی این سه اصل امکانپذیر نیست. تحلیل سیاست خارجی نیز بدون توجه به این سه اصل، به افراط و تفریط منجر خواهد شد. او مثالی میزند که اگر صرفاً «عزت» مدنظر باشد، مبارزان ممکن است آماده شهادت باشند، اما باید توجه داشت که شهادت آنها نباید به قیمت از بین رفتن کشور و نظام تمام شود؛ حفظ نظام جمهوری اسلامی از اوجب واجبات است.