صاحبخبر - به گزارش خبرگزاری ایمنا، در سالهای گذشته، معرفی بازیکنان درخشان در تیم ملی یا لیگ برتر و سپس انتقال آنها به فوتبال اروپا یا لیگهای معتبر آسیایی، یکی از خروجیهای موفق فوتبال ایران بوده است. حضور لژیونرهای ایرانی در باشگاههای خارجی، علاوه بر ارتقای سطح فنی بازیکنان، به افزایش اعتبار فوتبال ایران و ایجاد فرصت برای نسلهای بعدی کمک کرده است. با این وجود، این روند در سالهای گذشته، بهویژه پس از جام جهانی ۲۰۲۶، با افت محسوسی روبهرو شد و برخلاف انتظار، تعداد قابل توجهی از بازیکنان تیم ملی در بازار نقلوانتقالات بدون مشتری ماندند.
این اتفاق در شرایطی رخ میدهد که بسیاری از کشورها پس از حضور در جام جهانی از این رقابتها بهعنوان ویترینی برای معرفی ستارههای خود استفاده میکنند و بازیکنان نیز با پیشنهادهای متعددی از باشگاههای بزرگ روبهرو میشوند. اما در این دوره برای فوتبال ایران چنین اتفاقی رخ نداد و بخش زیادی از بازیکنان ملیپوش یا در همان تیمهای قبلی ماندند یا راهی لیگهای حوزه خلیج فارس شدند؛ لیگهایی که اگرچه از نظر مالی جذاب هستند، اما به طور معمول سکوی پرتابی برای رسیدن به فوتبال سطح اول اروپا به شمار نمیروند.
باشگاهها بیشتر به دنبال جذب بازیکنان جوان هستند
سیدمهدی سیدصالحی، کارشناس فوتبال، درباره خواهان نداشتن ملیپوشان ایران در بازار نقلوانتقالات پس از جامجهانی ۲۰۲۶ اظهار کرد: اگر شرایط تیم کشورمان را با چهار سال گذشته مقایسه کنیم، متوجه میشویم که عیار تیم ملی در جامجهانی ۲۰۲۶ همچنان به همان لژیونرهای قدیمی وابسته بود. در این مدت نتوانستیم بازیکنان جدید و باکیفیتی را در فوتبال ایران پرورش دهیم و به تیم ملی یا باشگاهها معرفی کنیم. باشگاههای ما نیز در شکوفا کردن استعدادها موفق عمل نکردند. از سوی دیگر، همان لژیونرهایی که در جام جهانی ۲۰۲۲ حضور داشتند، در این دوره با افت کیفیت روبهرو شده بودند. بسیاری از آنها یا به لیگهای حوزه خلیج فارس رفته بودند یا نسبت به گذشته عملکردی ضعیفتر ارائه دادند.