
حذف کسور بیمه از اضافهکار کارکنان مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری از سال ۱۳۹۳، موجب افت محسوس حقوق بازنشستگی این گروه شده است. این تصمیم باعث شده حقوق بازنشستگی بسیاری از این کارکنان در زمان بازنشستگی به سطحی پایینتر از خط فقر مطلق برسد.
مقایسه وضعیت بازنشستگان مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری با سایر نظامهای پرداخت نشان میدهد که پس از ممنوعیت کسر حق بیمه از اضافهکار، حقوق بازنشستگی این گروه از کارکنان بهطور محسوسی کاهش یافته و در بسیاری از موارد به کمتر از خط فقر رسیده است.
با وجود اجرای طرحهای متناسبسازی حقوق بازنشستگان در سالهای اخیر و اختصاص منابع مالی قابل توجه از سوی دولت، اقدامات انجامشده نتوانسته است تغییر محسوسی در کیفیت زندگی و میزان رضایت بازنشستگان ایجاد کند.
بر اساس آمار و جداول مقایسهای، دریافتی کارکنان مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری در زمان بازنشستگی، بسته به سطح شغلی، بین ۳۰ تا بیش از ۶۰ درصد نسبت به دوران اشتغال کاهش پیدا میکند. این وضعیت تفاوت معناداری با شرایط بازنشستگان مشمول قانون کار دارد.
لایحه اصلاح ماده ۱۰۶ در مسیر کاهش شکاف حقوقی
لایحه اصلاح ماده ۱۰۶ قانون مدیریت خدمات کشوری با هدف کاهش فاصله میان حقوق شاغلان و بازنشستگان تدوین شده است. این لایحه علاوه بر بهبود وضعیت معیشتی بازنشستگان، آثار مثبتی برای صندوقهای بازنشستگی نیز به همراه خواهد داشت.
دستاوردهای پیشبینیشده این لایحه شامل تقویت منابع مالی صندوقهای بازنشستگی، کاهش ناترازی این صندوقها، کاهش نیاز به اجرای مکرر طرحهای متناسبسازی حقوق، صرفهجویی در هزینههای دولت و ایجاد هماهنگی بیشتر میان قانون مدیریت خدمات کشوری و قانون کار است.