موانع ساختاری در شبکه متروی تهران
غلامرضا رضاییفر، رئیس دبیرخانه پیگیری و هماهنگی مناسبسازی کشور، با انتقاد از وضعیت فعلی ایستگاههای مترو اعلام کرد که حتی در صورت مناسبسازی برخی ایستگاهها، به دلیل عدم تداوم این اقدامات در طول مسیر، عملاً استفاده از مترو برای افراد دارای محدودیتهای حرکتی ممکن نیست. این وضعیت باعث میشود فرد در یک ایستگاه با شرایط مساعد مواجه شود، اما در ایستگاه مقصد یا ایستگاههای میانی به دلیل نبود امکانات، دچار چالش جدی شود.
ضرورت توجه به دسترسپذیری همگانی
طبق اظهارات این مقام مسئول، مشکلات زیرساختی در ایستگاههای مترو تنها محدود به معلولان نیست و سایر گروهها نیز با آن مواجه هستند:
- نبود پلهبرقی در بسیاری از ایستگاهها که حتی برای افراد سالم نیز چالشبرانگیز است.
- نیاز سالمندان به فضاهای مناسبسازی شده به دلیل محدودیتهای حرکتی دوران کهنسالی.
- نیاز موقت افرادی که دچار آسیبهای جسمی مانند شکستگی پا شدهاند به امکانات دسترسپذیری.
رضاییفر تأکید کرد که مناسبسازی ایستگاههای مترو نه تنها یک ضرورت برای معلولان و جانبازان است، بلکه به ارتقای کیفیت خدمات برای تمامی شهروندان منجر میشود. وی با اشاره به اینکه بسیاری از افراد در دورههایی از زندگی خود به دلیل شرایط جسمی یا سنی نیازمند فضاهای مناسبسازی شده هستند، خواستار توجه جدی مسئولان شهری به مقوله دسترسپذیری یکپارچه در تمامی ایستگاههای مترو شد.
در حال حاضر، پراکندگی اقدامات انجام شده باعث شده است که سرمایهگذاریهای صورت گرفته در یکسوم ایستگاههای مناسبسازی شده، کارایی لازم را برای جامعه هدف نداشته باشد و عملاً این شبکه برای تردد افراد دارای محدودیت حرکتی ناکارآمد باقی بماند.