سازمان امور مالیاتی کشور در راستای شفافسازی فرآیندهای مالیاتی، دستورالعمل جدیدی را برای تعیین نرخ ارز در معاملات واردات بدون انتقال ارز ابلاغ کرده است. این بخشنامه با هدف یکسانسازی رویههای حسابرسی مالیاتی و تعیین تکلیف مودیان در شرایط مختلف ارزی تدوین شده است.
مبنای محاسبه نرخ ارز در واردات
طبق دستورالعمل ابلاغی، اولویت نخست برای تعیین نرخ ارز در محاسبه بهای تمامشده کالاهای وارداتی، استناد به اسناد و مدارک مثبته ارزی است. با این حال، در مواردی که چنین اسنادی در دسترس نباشد، سازمان امور مالیاتی نرخ فروش اسکناس صرافی ملی ایران را به عنوان شاخص جایگزین برای حسابرسی مالیاتی تعیین کرده است.
تکالیف ارزی و نرخهای مصوب
- در مواردی که تامین ارز متعاقباً توسط مراجع ذیصلاح انجام شود، آثار مالیاتی آن در زمان رسیدگی لحاظ خواهد شد.
- بخشهایی از معاملات که مشمول تکالیف ارزی بانک مرکزی هستند، باید بر اساس نرخهای اعلامی همان مراجع محاسبه شوند.
- برای رفع تعهد ارزی از طریق واردات در مقابل صادرات، در صورت فقدان اسناد، نرخ خرید یا فروش مرکز مبادله ارز و طلای ایران ملاک عمل خواهد بود.
تعیین تکلیف دورههای زمانی پیشین
این دستورالعمل تصریح میکند که نرخ تسعیر ارز برای بازههای زمانی پیش از راهاندازی مرکز مبادله ارز و طلای ایران، همچنان تابع بخشنامه شماره ۲۰۰/۹۷/۱۷۲ مورخ ۱۳۹۷/۱۲/۲۲ خواهد بود. همچنین در خصوص پذیرش زیان حاصل از تسعیر ارز به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی، مفاد بند ۲۴ ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم به عنوان مرجع قانونی مورد تاکید قرار گرفته است. این اقدامات با هدف کاهش ابهامات مالیاتی فعالان اقتصادی و انطباق با الزامات قانونی بانک مرکزی انجام شده است.