افزایش شوخیهای جنسی در آثار نمایش خانگی در سالهای اخیر به یکی از موضوعات بحثبرانگیز در فضای فرهنگی کشور تبدیل شده است. برخی این روند را بازتابی از تغییرات فرهنگی جامعه و برخی دیگر آن را محصول رقابت پلتفرمها برای جذب و حفظ مخاطب ارزیابی میکنند. در همین راستا، یاسر عرب، کارشناس و تسهیلگر اجتماعی، این موضوع را از منظر جامعهشناختی و رسانهای مورد بررسی قرار داده است.
سازوکارهای تولید کمدی در نمایش خانگی
عرب معتقد است که بدن و جنسیت بیشتر به عنوان یک میانبر در تولید مورد استفاده قرار میگیرد تا یک انتخاب خلاقانه در طنز. فشار تولید، کمبود ایده و منطق اقتصادی پلتفرمها باعث شده شوخیهای جنسی به سادهترین راه برای ایجاد خنده تبدیل شوند. نویسندگان و تیمهای تولید تحت فشار زمان و سفارش کار، به جای طراحی موقعیتهای کمدی پیچیده، به سراغ شوخیهایی میروند که سریعتر نتیجه میدهند.
اقتصاد توجه و تکرار الگوها
نوعی رابطه «مرغ و تخممرغ» در این زمینه شکل گرفته است. زمانی که اثری با اتکا به شوخیهای جنسی موفقیت و بازخورد مثبت دریافت میکند، این الگو به سرعت به دیگر تولیدکنندگان منتقل شده و به شاخصی برای جذابیت، بازگشت سرمایه و سود تبدیل میشود. این امر بر سایر تولیدات نیز تأثیر گذاشته و منجر به تکرار این نوع شوخیها میگردد.
عوامل فرهنگی و اقتصادی
این مسئله را نمیتوان صرفاً فرهنگی یا اقتصادی دانست. تغییرات فرهنگی زمینهساز هستند، اما این اقتصاد توجه و رقابت پلتفرمهاست که تعیین میکند کدام نوع شوخی بیشتر تکرار شود و به یک جریان غالب تبدیل گردد. پلتفرمها با هدف نگه داشتن مخاطب و افزایش بازدید، به سمت تولید محتوایی گرایش پیدا میکنند که بتواند سریعتر توجه را جلب کند.