
ضوابط تعیین نرخ ارز در واردات بدون انتقال ارز
رییسکل سازمان امور مالیاتی کشور با ابلاغ دستورالعمل شماره 200/1405/37، چارچوب مشخصی را برای تعیین نرخ ارز در حسابرسی مالیاتی واردات بدون انتقال ارز تعیین کرد. هدف از این ابلاغیه، شفافسازی نحوه محاسبه بهای تمامشده کالاهای وارداتی برای فعالان اقتصادی است.
ملاکهای تعیین نرخ ارز در حسابرسی
- در صورت وجود اسناد و مدارک مثبته، نرخ ارز مستند به همان اسناد ملاک عمل خواهد بود.
- در صورت فقدان اسناد، نرخ فروش اسکناس صرافی ملی ایران مبنای محاسبات قرار میگیرد.
- برای مواردی که مشمول تکالیف بانک مرکزی هستند، نرخ تعیینشده توسط این مرجع ملاک عمل است.
رفع تعهد ارزی و صادرات
در خصوص رفع تعهد ارزی از طریق واردات در مقابل صادرات، چنانچه اسناد مثبته در دسترس نباشد، از نرخ خرید یا فروش مرکز مبادله ارز و طلای ایران استفاده خواهد شد. همچنین تاکید شده است که اگر پس از واردات بدون انتقال ارز، تامین ارز توسط مراجع ذیصلاح انجام شود، آثار مالیاتی آن باید در زمان رسیدگی لحاظ گردد.
تعیین تکلیف نرخهای پیش از راهاندازی مرکز مبادله
مطابق این دستورالعمل، نرخ تسعیر ارز مربوط به بازههای زمانی پیش از راهاندازی مرکز مبادله ارز و طلای ایران، همچنان تابع بخشنامه شماره 200/97/172 مورخ ۱۳۹۷/۱۲/۲۲ خواهد بود. این اقدام به منظور حفظ ثبات در رسیدگیهای مالیاتی سالهای گذشته صورت گرفته است.
هزینههای قابل قبول مالیاتی
در بخش دیگری از این ابلاغیه، به موضوع پذیرش زیان حاصل از تسعیر ارز به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی اشاره شده است. این موضوع با استناد به بند ۲۴ ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم مورد بررسی قرار میگیرد تا فعالان اقتصادی از شفافیت لازم در ثبت هزینههای ارزی برخوردار شوند.