پس از نزدیک به دو هفته حملات هوایی مستمر به اهدافی در ایران، از جمله عملیاتهای نظامی در محدوده تنگه هرمز، ایالات متحده در روز جمعه (۲ مرداد ۱۴۰۵) حملات خود را متوقف کرد. این توقف پس از فروپاشی آتشبس موقت با میانجیگری اسلامآباد صورت گرفت و از آن زمان تاکنون، واشنگتن عملیات نظامی تازهای علیه ایران انجام نداده است. در مقابل، حملات تلافیجویانه تهران به پایگاهها و زیرساختهای نظامی آمریکا در منطقه نیز متوقف شده است.
هرچند رئیسجمهور آمریکا گزارشهای منتشرشده درباره محدودیت توان دفاعی و لجستیکی ایالات متحده را تکذیب کرده است، اما برخی رسانههای آمریکایی افشا کردهاند که واشنگتن احتمالاً با افت شدید ذخایر موشکهای رهگیر در سامانههای پدافند هوایی خود مواجه است. افزایش تصاعدی هزینههای اقتصادی، سیاسی و امنیتی این درگیری برای هر دو طرف، فشارهای بینالمللی برای احیای مسیر دیپلماسی و یافتن راهحلهای سیاسی را به شدت افزایش داده است.
تنگه هرمز؛ کانون اختلاف بر سر مدیریت تردد دریایی
با وجود کاهش ناگهانی تبادل آتش و توقف حملات نظامی، آبراه راهبردی تنگه هرمز همچنان به روی ناوگان تجاری بسته مانده است. رسانههای دولتی ایران گزارش دادند که بامداد دوشنبه (۵ مرداد ۱۴۰۵)، شش فروند کشتی تجاری با خاموش کردن سامانههای ناوبری و موقعیتیاب خود، تلاش کردند از مسیری که تهران آن را «غیرقانونی و ناامن» در بخش جنوبی تنگه هرمز توصیف کرده، عبور کنند. طبق این گزارشها، یکی از این کشتیها دچار حادثهای با ماهیتی نامشخص گردید و سایر شناورها نیز با دخالت سریع نیروی دریایی به آبهای خلیج فارس بازگردانده شدند.
یک مقام مطلع ایرانی تأکید کرد که فرماندهی ارتش ایالات متحده (سنتکام) با ترغیب این کشتیها به استفاده از مسیرهای غیرمجاز، عامل اصلی «تحریک» و شکلگیری این وضعیت بوده است.