پدیده هواشناسی «النینو» به گرم شدن دورهای و غیرعادی آبهای سطحی اقیانوس آرام در منطقه استوایی گفته میشود. جو زمین ساختاری پیوسته دارد و با آبهای سطحی در ارتباط است؛ تغییرات اقلیمی در یک منطقه میتواند بر آب و هوای نقاط دوردست نیز تاثیر بگذارد که به این پدیدهها «الگوهای پیوند از دور» میگویند.
«النینو» یکی از این الگوهای پیوند از دور است. در حالت عادی، بادهای استوایی از شرق به غرب میوزند و آبهای گرم را در اقیانوس آرام جابهجا میکنند. این چرخه هوایی که «چرخه واکر» نام دارد، باعث بارش در سواحل آسیا و اقیانوسیه و خشکی در سواحل غربی قاره آمریکا میشود.
شرایط النینو و تاثیر آن بر مناطق مختلف
در شرایط «النینو»، که مرحله گرم پدیده «اِنسو» (ENSO) است (مرحله سرد آن «لانینا» نام دارد)، بادهای استوایی کند شده یا جهتشان تغییر میکند. این وضعیت باعث بازگشت آبهای گرم به سمت شرق اقیانوس آرام میشود. در نتیجه، دمای آبهای سطحی در سواحل غربی آمریکا افزایش یافته و بارش در این مناطق زیاد میشود، در حالی که سواحل آسیا و اقیانوسیه دچار خشکسالی میگردند.
تاثیر النینو بر ایران
تاثیر «النینو» بر آب و هوای ایران از طریق الگوهای پیوند از دور صورت میگیرد. بنابراین، این تاثیر احتمالی، غیرمستقیم و پیچیده است و میزان آن به عوامل متعددی بستگی دارد. جزئیات دقیق این تاثیرگذاری نیازمند مطالعات بیشتر است.