موسسه شهر کتاب با اعلام خبر درگذشت عبدالغفور روان فرهادی، پژوهشگر و دیپلمات افغانستانی، به شرح زندگی و آثار او پرداخته است. روان فرهادی در اول سنبله ۱۳۰۸ (۲۳ آگست ۱۹۲۹) در کابل متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در کابل به پایان رساند و در سال ۱۹۴۹ برای تحصیل در رشته علوم سیاسی و روابط بینالملل به پاریس اعزام شد. در سال ۱۹۵۲ از مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس فارغالتحصیل گردید.
همزمان با تحصیل در رشته علوم سیاسی، فرهادی در دانشکده ادبیات دانشگاه سوربن به مطالعه زبانهای باستانی مانند سانسکریت و اوستا و همچنین زبانشناسی عمومی پرداخت. در سال ۱۹۵۵، او دکترای خود را با موضوعی درباره آثار، اندیشه و عرفان خواجه عبدالله انصاری دریافت کرد. این پژوهش بعدها با ترجمه مجدالدین کیوانی در تهران با عنوان «خواجه عبدالله انصاری» به چاپ رسید.
آثار پژوهشی و ترجمهها
عبدالغفور روان فرهادی به پنج زبان فارسیدری، پشتو، فرانسوی، انگلیسی و عربی تسلط داشت. یکی از برجستهترین همکاریهای پژوهشی او، مشارکت ۲۲ ساله با ابراهیم گامارد، پژوهشگر آمریکایی و شارح آثار مولانا بود. حاصل این همکاری، کتاب «رباعیات مولانا» (The Quatrains of Rumi) است که به عنوان نخستین ترجمه کامل نزدیک به دو هزار رباعی منسوب به مولانا جلالالدین محمد بلخی به زبان انگلیسی شناخته میشود. این اثر به عنوان یکی از منابع معتبر برای پژوهشگران ادبیات عرفانی در سطح جهان مورد استفاده قرار میگیرد.
ترجمه کتاب «قوس زندگی حلاج» اثر لویی ماسینیون، شرقشناس مشهور فرانسوی، از دیگر فعالیتهای او در حوزه عرفان بود. همچنین، فرهادی مسئولیت ترتیب و تدوین مقالات «سراجالاخبار» را بر عهده داشت؛ مجموعهای که در سال ۱۳۵۵ به مناسبت هشتادمین سالگرد وفات سید جمالالدین افغانی منتشر شد.
دیگر آثار برجسته
- ترجمه «منازل السائرین» خواجه عبدالله انصاری
- احوال عاشقان در شعر عارفان
- زبان تاجیکی ماوراالنهر
- تاریخ تلفظ و صرف زبان پشتو (چاپ ۱۳۵۶ خورشیدی)
- یاری شاهنامه
روان فرهادی دهها اثر پژوهشی، ترجمه و نقد ادبی در کارنامه خود داشت.