صنعت هوایی ایران با وجود محدودیتهای تامین خارجی، نیازمند توسعه حملونقل هوایی است. هواپیمای ترابری «سیمرغ» در این راستا، با مأموریت حمل بار طراحی شده تا توان عملیاتی کشور را تقویت کرده و ظرفیتهای فنی و صنعتی ایران در حوزه طراحی، آزمون، اخذ استاندارد و تولید هواپیما را ارتقا دهد.
اهمیت هواپیمای سیمرغ در تقویت بخش باری و پشتیبانی هوایی، یکی از حلقههای راهبردی اما کمتر توسعهیافته در صنعت هوانوردی کشور است. این بخش هم در جابهجایی بار و پشتیبانی لجستیکی اهمیت دارد و هم میتواند سکویی برای شکلگیری توان بومی در ساخت هواپیماهای پیشرفتهتر باشد.
مسئولان صنعت هوایی کشور تأکید کردهاند که سیمرغ بر پایه تجربیات داخلی در پروژههای گذشته شکل گرفته و مسیر بومیسازی در صنعت هوانوردی را یک گام جلوتر میبرد. این هواپیما بر پایه پلتفرم هواپیمای ایران-۱۴۰ طراحی شده و هدف اصلی از توسعه آن، ایجاد یک هواپیمای بومی با قابلیت حمل بار و ورود به چرخه تجاری کشور است.
مسئولان معاونت علمی از ورود این پروژه به مرحله جدید خبر داده و آن را یکی از نمونههای پیوند فناوری، صنعت و اقتصاد دانشبنیان در کشور میدانند. نقش شرکتهای دانشبنیان در پروژه سیمرغ قابل توجه است؛ این پروژه تنها متکی به یک سازنده یا نهاد اجرایی نیست، بلکه به شبکهای از توانمندیهای فناورانه نیاز دارد.
این شبکه شامل طراحی و ساخت برخی زیرسامانهها و تجهیزات، همکاری در فرایندهای آزمون، انطباق فنی، مستندسازی، استانداردسازی و پشتیبانی از مراحل اخذ مجوز میشود. از این منظر، سیمرغ یکی از مصادیق پیوند میان صنعت هوایی و زیستبوم نوآوری کشور محسوب میشود.