ورود به برخی مدارس، تضاد میان دنیای پرنشاط کودکی و فضای مدرسه را آشکار میسازد. دیوارهای رنگپریده، کلاسهای کوچک، نیمکتهای فرسوده و فضاهایی با قدمت بالا، تصویری متفاوت از مدرسهای که باید محیطی امن و الهامبخش برای یادگیری باشد، ارائه میدهد.
تراکم بالای دانشآموزان در کلاسها، این وضعیت را تشدید میکند. کلاسهایی با بیش از ۳۷ دانشآموز، فرصت تعامل مؤثر میان معلم و دانشآموز را کاهش داده و رسیدگی به نیازهای فردی کودکان را دشوار میسازد. در چنین شرایطی، آموزش به جای فرآیندی پویا و مشارکتی، به انتقال صرف مطالب درسی تبدیل میشود.
تاثیر تراکم کلاس بر کیفیت آموزش
حسن، پدر یکی از دانشآموزان، در گفتوگو با ایسنا بیان میکند که کلاسهای کوچک و پرجمعیت باعث میشود معلم فرصت کافی برای رسیدگی به همه دانشآموزان نداشته باشد. او معتقد است حضور بیش از ۳۰ یا ۳۵ دانشآموز در یک کلاس، منجر به نادیده گرفته شدن برخی کودکان و تاثیر منفی بر کیفیت آموزش میشود.
وی افزود که خانوادهها هنگام اعتراض به تراکم کلاسها گاهی با این پاسخ مواجه میشوند که فرزند خود را به مدرسه غیردولتی منتقل کنند، در حالی که بسیاری از خانوادهها توان پرداخت شهریه را ندارند.
تجربه مدارس غیردولتی
مریم، مادر یکی دیگر از دانشآموزان، نیز به ایسنا میگوید که تصور میکرده مدارس غیردولتی شرایط بهتری دارند، اما در بسیاری از آنها نیز کلاسهای پرجمعیت وجود دارد و تفاوت محسوسی با مدارس دولتی احساس نمیشود.
به گفته او، شلوغی کلاسها و محدودیت فضای آموزشی، شور و اشتیاق اولیه کودکان را برای حضور در مدرسه کاهش میدهد. او بر این باور است که مدرسه باید محیطی شاد، امن و متناسب با روحیه کودکان باشد تا دانشآموزان با انگیزه بیشتری آموزش را دنبال کنند.
نگرانی والدین تنها به کمبود فضا محدود نمیشود؛ بلکه شامل کیفیت یادگیری و تجربهای است که کودکان هر روز در مدرسه کسب میکنند. محیط مدرسه بیش از آنچه تصور میشود، بر روحیه دانشآموزان تاثیرگذار است.