مؤسسهٔ کشورهای عرب حوزهٔ خلیج فارس در واشنگتن در مقالهای به بررسی دلایل ورود انصارالله یمن (حوثیها) به جنگ پرداخته است. این تحلیل بر اساس گزارشهای موجود و بدون تایید محتوای آن از سوی رسانه منتشر کننده است.
حملات به نفتکشها و پیامدهای آن
در ۲۳ ژوئیه، حوثیها با حمله به دو نفتکش متعلق به عربستان سعودی، تهدید خود مبنی بر بستن دریای سرخ و تنگهٔ بابالمندب را عملی کردند. این حملات منجر به عبور قیمت نفت از مرز ۱۰۰ دلار در هر بشکه شد و ورود حوثیها به جنگ گستردهتر را رقم زد.
عوامل مؤثر بر تصمیم انصارالله
تصمیم انصارالله برای ورود به این درگیری، که با هشدار دونالد ترامپ، رئیسجمهور وقت آمریکا، مبنی بر «مجازات نظامی بزرگ» در صورت ادامه حملات همراه بود، بر اساس حداقل سه عامل کلیدی اتخاذ شده است:
- توانایی نظامی: بازیابی تواناییهای نظامی گروه، به ویژه انبار موشکها و پهپادها.
- نقشه راه: وجود یک برنامه و استراتژی مشخص برای ورود به درگیری.
- فشار تلافیجویانه: نیاز به اعمال فشار در قالب اقدامات تلافیجویانه.
تغییر رویکرد نسبت به درگیریهای پیشین
در تابستان ۲۰۲۵، در جریان عملیات «چکش نیمهشب» علیه ایران، حوثیها تصمیم به عدم ورود نظامی گرفتند. همچنین در اوایل سال ۲۰۲۶، در دورهای اولیهٔ عملیات «خشم حماسی»، رویکرد مشابهی اتخاذ شد. این تغییر رویکرد نشاندهندهٔ تحولی در وضعیت و استراتژی انصارالله است.
بازیابی توان نظامی
یکی از تغییرات اصلی برای حوثیها، بازیابی توانایی نظامی گروه بوده است. در ژوئن ۲۰۲۵، پس از پایان درگیری خود با ایالات متحده در عملیات «سوارکار خشن» (مارس تا مه ۲۰۲۵)، حوثیها بخش قابل توجهی از مهمات خود را مصرف کرده بودند. در این درگیری، ایالات متحده بیش از ۱۱۰۰ حمله انجام داد که بسیاری از آنها انبارهای تسلیحات حوثیها را هدف قرار دادند. تا اوایل ماه مه ۲۰۲۵، حوثیها تضعیف شده بودند.