منطق «آش» در مدیریت ورزشی
محمدرضا تابردزده در اظهاراتی صریح، روند گسترش فعالیتهای باشگاه استقلال در رشتههای مختلف را مورد انتقاد قرار داد. او معتقد است مدیریت باشگاه در مسیر افزودن رشتههای جدید، دچار خطای کمیتگرایی شده است. تابردزده با استفاده از استعارهای عامیانه اما تکاندهنده پرسید: «مگر باشگاه آش است که هر چه نخود و لوبیا بیشتر اضافه کنید، بهتر شود؟»
این انتقاد نشاندهنده نگاهی است که در آن، تنوع رشتهها بدون داشتن زیرساخت و بودجه مشخص، تنها یک ویترین نمایشی است و لزوماً به معنای تقویت باشگاه یا ارتقای جایگاه ورزشی آن نیست.
خطر پراکندگی منابع و بودجه
به باور مدیرعامل پیشین استقلال، ورود به رشتههای جدید بدون داشتن نقشه راه، منجر به اتلاف منابع مالی و انسانی میشود. او تأکید کرد که موفقیت در ورزش حرفهای نیازمند تمرکز بر اولویتهاست. پراکندگی در رشتههای مختلف، بدون تخصص و برنامهریزی، احتمالاً باعث تضعیف رشتههای اصلی و اولویتدار باشگاه خواهد شد.
او هشدار داد که مدیریت باید به جای تمرکز بر تعداد رشتهها، بر کیفیت مدیریت هر بخش متمرکز شود تا نتایج ملموسی در سطح ملی و بینالمللی حاصل گردد.
نقاط ضعف رویکرد فعلی
در تحلیل این وضعیت، میتوان به چند نکته کلیدی اشاره کرد که تابردزده را به این واکنش واداشته است:
- نبود بودجه تأمین شده و مشخص برای هر رشته ورزشی.
- فقدان استراتژی بلندمدت برای تبدیل شدن به یک باشگاه چندرشتهای موفق.
- اولویت دادن به کمیت رشتهها بر کیفیت نتایج و دستاوردهای ورزشی.
- نادیده گرفتن تخصصهای مدیریتی لازم برای هر شاخه ورزشی.
در نهایت، این دیدگاه تأکید میکند که باشگاههای بزرگ باید پیش از گسترش فعالیتها، ابتدا ساختار داخلی خود را تثبیت کرده و سپس با تکیه بر امکانات واقعی، به سراغ رشتههای جدید بروند.