میلاد پیامبر رحمت(ص) و امام جعفر صادق(ع)، فراتر از یک مناسبت مذهبی، روز ظهور «مکتب اقامه قسط» است. در این نگاه، پیامبر اسلام تنها یک مبلّغ اخلاقی نبود، بلکه معماری بود که در مدینه، حکومت توحیدی را بنا کرد و پایههای ظلم طاغوت را در هم کوبید. امروز تلاش استدلالهای متناقض برای ترسیم چهرهای از پیامبر که تنها به صلحجویی و اخلاق محدود شده، در واقع ترویج نسخهای از «اسلام آمریکایی» است که هرگز نمیتواند سدی در برابر مستکبران باشد.
پیامبر فتح؛ فراتر از صلحجویی ساده
دشمنان اسلام سالهاست میکوشند تصویری از پیامبر(ص) ارائه دهند که با سیاست و حکومت ارتباطی نداشته است. اما واقعیت تاریخی گواهی میدهد که ایشان پیامبر «فتح» بود. این تفاوت دیدگاه، مرز میان یک دین صوری و یک مکتب فعال است. پیامبر(ص) به جای سربازان خسته، افرادی «خیبرشکن» میخواست تا بتوانند در برابر ساختارهای ظالم بایستند.
سدی در برابر نفوذ فرهنگی و تحریف عقیدتی
در ادامه این مسیر، امام جعفر صادق(ع) در دوران خفقان بنیعباس، با تشکیل «دانشگاه فکر و بصیرت»، سربازانی را تربیت کرد که بتوانند در برابر نفوذ فرهنگی و تحریفات عقیدتی ایستادگی کنند. این رویکرد آموزشی، ابزاری برای حفظ اصالت مکتب اسلام در برابر جریانهای انحرافی بود.
الگوی نیکو در سیره نبوی
بر اساس آیه ۲۱ سوره احزاب، پیامبر اسلام برای هر کسی که امید به خدا و روز قیامت دارد و یاد خدا را بسیار میافزاید، الگویی نیکو (اسوه حسنه) است. این الگو شامل تمامی ابعاد زندگی، از اخلاق فردی تا مدیریت جامعه و مبارزه با ظلم است.
- هدف اصلی:استقرار عدالت و اقامه قسط در جامعه.
- مبارزه با تحریف:رد تصورات غلط درباره جدایی دین از سیاست.
- نقش امام صادق(ع):تربیت نیروهای بصیر برای مقابله با نفوذ فرهنگی.
این پیام در تاریخ ۱۴۰۵/۰۶/۰۸ صادر شده و بر لزوم بازگشت به حقیقتِ دین به عنوان نیرویی فعال و ضد استکبار تأکید دارد.