به گزارش خبرگزاری بینالمللی اهلبیت(ع) ـ ابنا ـ شهادت رئیس بخش تجهیزات نیروی هوایی اسرائیل که از سوی «دورون کدوش» خبرنگار نظامی رادیو ارتش رژیم صهیونیستی، منتشر شد، نشان میدهد محدودیتهای بینالمللی در تأمین تسلیحات دیگر صرفاً یک اختلاف دیپلماتیک یا تجاری نیست، بلکه به یک تهدید عملیاتی تبدیل شده است. تهدیدی که حتی میتوانست برخی هواپیماها را از خدمت خارج کند.
براساس گزارش شبکه الجزیره، این بحران به قطعات یدکی خودروهای زرهی و بولدوزرها، اجزای مهمات و موشکها، مواد اولیه و تجهیزات الکترونیکی نیز گسترش یافته است. با وجود موفقیت رژیم صهیونیستی در جبران بخشی از کمبودها، منابع عبری تأکید میکنند که استقلال تسلیحاتی این رژیم همچنان نسبی خواهد بود، زیرا سامانههای هوایی و زمینی این رژیم به شبکههای تأمین آمریکایی و اروپایی وابستهاند. شبکههایی که جایگزینی سریع آنها دشوار است.
کدوش به نقل از این فرمانده نظامی که پس از ۳۵ سال فعالیت در بخش فنی نیروی هوایی رژیم صهیونیستی بازنشسته شده، نوشت کشورهایی که عضو اساسنامه رم هستند به رژیم صهیونیستی اطلاع دادهاند که نمیتوانند قطعات مورد نیاز برخی هواپیماها، از جمله آنتنها و کارتهای الکترونیکی را در اختیار این رژیم قرار دهند.
این فرمانده گفت: ممکن بود به وضعیتی برسیم که به دلیل کمبود قطعات یدکی مجبور شویم یک هواپیما را زمینگیر کنیم.
خطر این قطعات در این است که اندازه کوچک آنها نشاندهنده اهمیت عملیاتیشان نیست. از کار افتادن یک کارت الکترونیکی تأییدشده میتواند مانع فعالیت یک سامانه کامل شود یا هواپیما را تا زمان رسیدن قطعه اصلی یا تأیید یک جایگزین که آزمایشهای ایمنی را پشت سر گذاشته، روی زمین نگه دارد.
این فرمانده نام کشورها یا هواپیماهایی را که هر یک از این قطعات برای آنها مورد نیاز است، مشخص نکرد، اما پذیرفت که توانمندیهای نیروی هوایی رژیم صهیونیستی به تأمین قطعات آمریکایی برای جنگندههای «اف-۳۵»، «اف-۱۵» و «اف-۱۶» وابسته است و قطع کامل این ارتباط امکانپذیر نیست.
در این میان، جنگنده «اف-۳۵» حساسیت ویژهای دارد، زیرا بخشی از یک زنجیره تأمین بینالمللی به رهبری شرکت «لاکهید مارتین» است و قطعات حساس آن باید مطابق مشخصات و تأییدیههای سازنده تولید شوند.
«شموئل الماس» خبرنگار حوزه صنایع نظامی روزنامه «گلوبس» در گزارشی توضیح داد که شرکتهای رژیم صهیونیستی برخی قطعات و سامانههای فرعی هواپیماهای آمریکایی را تولید میکنند، اما تولید برخی قطعات مشخص به معنای توانایی ساخت تمام قطعات یا جایگزین کردن شبکه پشتیبانی اصلی نیست.
خودروهای زرهی و بولدوزرها
این بحران در نیروهای زمینی رژیم صهیونیستی با وضوح بیشتری نمایان شده است. «یووال آزولای» خبرنگار متخصص صنایع نظامی و اقتصاد ارتش این رژیم در تحقیقی که در روزنامه «کالکالیست» منتشر کرد، از کمبود گسترده قطعات یدکی بولدوزرهای آمریکایی «دی-۹» خبر داد.
او به نقل از یک منبع نظامی نوشت که یکی از پایگاهها به قبرستان بولدوزرها تبدیل شده است. زیرا دهها دستگاه به دلیل نبود تأمین منظم قطعات از کار افتادهاند. این بولدوزرها در جریان عملیات نظامی با استهلاک شدید و آسیبهای مستقیم روبهرو میشوند و در نتیجه، دسترسی به قطعات حرکتی و سامانههای مکانیکی برای ادامه فعالیت آنها ضروری است.
در مورد تانکهای «مرکاوا» و نفربرهای زرهی «نمِر» و «ایتان» نیز رژیم صهیونیستی، بدنه و بسیاری از سامانههای آنها را در داخل تولید میکند، اما در زمینه موتور، سیستم انتقال قدرت و برخی تجهیزات الکترواپتیکی همچنان به فناوری و تأمینکنندگان خارجی وابسته است.
طولانی شدن جنگ نیز ابعاد این مشکل را افزایش داده است. وزارت دفاع رژیم صهیونیستی در ۹ آوریل ۲۰۲۵ اعلام کرد که ناوگان خودروهای زرهی این رژیم در طول جنگ بیش از یک میلیون کیلومتر پیموده است. در همان چارچوب، قراردادی به ارزش ۱۰۰ میلیون شکل با شرکت «عشوت اشکلون» برای تولید قطعات مربوط به سیستمهای انتقال قدرت ۱۲۰۰ و ۱۵۰۰ اسببخاری و همچنین سامانههای تعلیق و پیشرانه تانکهای مرکاوا و نفربرهای نمر امضا شد. قرار است این قطعات طی پنج سال تأمین شوند.
اجزای پنهان
محاصره تسلیحاتی تنها از سلاح نهایی آغاز نمیشود، بلکه از موادی شروع میشود که کارخانههای رژیم صهیونیستی برای تولید تسلیحات به آنها نیاز دارند.
گزارشی از سوی «متنیاهو انگلمان» بازرس کل رژیم صهیونیستی که ۱۲ مه ۲۰۲۶ منتشر شد، نشان داد که این رژیم طی دو دهه گذشته توانمندیهای داخلی خود برای تولید برخی مواد اولیه مورد استفاده در صنایع تسلیحاتی را از دست داده است و بازسازی خطوط تولید متوقفشده به سرمایه قابل توجه و زمان طولانی نیاز دارد.
انگلمان که ریاست نهاد رسمی نظارت بر دولت رژیم صهیونیستی را بر عهده دارد، گفت که وابستگی به مواد وارداتی در طول جنگ جان سربازان صهیونیست را به خطر انداخته است. او همچنین از اینکه برخی توانمندیها و ذخایر حیاتی حفظ نشدهاند، انتقاد کرد.
بر اساس گزارشهای رسانههای عبری، نقاط ضعف شامل مواد اولیه ویژه، قطعات الکترونیکی و نوری و قطعاتی است که تولیدکنندگان اصلی آنها تولیدشان را متوقف کردهاند یا تأمین آنها ممکن است ماهها زمان ببرد.
«یووال آزولای» در مصاحبهای با «یوآو تورگمان» مدیرعامل شرکت صنایع نظامی «رافائل» که ۱۰ آوریل ۲۰۲۵ در روزنامه عبری «کالکالیست» منتشر شد، از قول او نوشت برخی تأمینکنندگان صراحتاً از تولید قطعات مورد نیاز این شرکت خودداری کردهاند، در حالی که برخی دیگر سفارشها را پذیرفتهاند اما آنها را در موعد مقرر تحویل ندادهاند.
در اینجا پدیدهای شکل گرفته که میتوان آن را تحریم خاموش نامید. به این معنا که همیشه تصمیم رسمی برای تحریم وجود ندارد، بلکه محموله به تأخیر میافتد، پیمانکار اعلام میکند موجودی به پایان رسیده یا مشکل را به تأمینکننده فرعی نسبت میدهد.
نقشه تحریم
آلمان به دلیل نقش خود در تأمین زیردریاییها، کشتیها و اژدرها، همچنین برخی قطعات خودروهای زرهی، سامانههای اپتیکی و مهمات در صدر فهرست تأمینکنندگان حساس رژیم صهیونیستی قرار دارد.
در گزارشی از «یدیعوت آحارونوت» به قلم «ایتامار آیشنر» خبرنگار دیپلماتیک متخصص روابط خارجی، تأخیر برلین در بررسی درخواستهای اسرائیل برای هزاران گلوله تانک و دیگر مهمات، تحریم خاموش توصیف شده است. این گزارش اشاره میکند که تعداد محدودی از درخواستها تأیید شده، در حالی که درخواستهای دیگر بدون رد رسمی همچنان بلاتکلیف ماندهاند.
بریتانیا نیز محدودیتهایی بر دهها مجوز صادرات اعمال کرده و هلند انتقال قطعات جنگنده «اف-۳۵» را محدود کرده است. اسپانیا، کانادا، بلژیک، اسلوونی و فرانسه نیز اقداماتی را در دستور کار قرار دادهاند که از تعلیق مجوزها و جلوگیری از ارسال محمولهها تا محدود کردن مشارکت شرکتهای رژیم صهیونیستی در نمایشگاههای تسلیحاتی را شامل میشود.
تأثیر این اقدامات تنها به سامانههای کامل محدود نمیشود، زیرا برخی از این کشورها تأمینکننده مواد اولیه، مجموعههای فرعی و قطعاتی هستند که در خطوط تولید صنایع نظامی رژیم صهیونیستی مورد استفاده قرار میگیرند.
این امتناع تنها از سوی اروپا نیست. «یووال آزولای» در مصاحبهای که ۳۰ دسامبر ۲۰۲۵ در روزنامه عبری «کالکالیست» با «حاییم شتامبلر» مدیرعامل شرکت «آریت اینداستریز» و مالک شرکت «ریشف تکنولوژیز»، انجام داد، به نقل از او نوشت یک شرکت کره جنوبی به مدت دو سال از تأمین نوع خاصی از باتری که یکی از اجزای اصلی سامانههای چاشنی الکترونیکی است، خودداری کرده و دلیل آن را جنگی بودن منطقه رژیم صهیونیستی اعلام کرده است.
شتامبلر افزود شرکت او در واکنش، یک باتری داخلی تولید کرده که به گفته خودش قابل اعتمادتر است و روند ثبت اختراع آن را نیز آغاز کرده است.
جایگزینهای داخلی
رژیم صهیونیستی برای مقابله با کمبودها چهار مسیر را دنبال میکند که شامل انتقال خریدها به کشورهای جایگزین، ذخیرهسازی قطعاتی که تأمین آنها زمان زیادی میبرد، استفاده از فشارهای سیاسی و حمایت آمریکا بر تأمینکنندگان و در نهایت مهندسی معکوس و تولید داخلی است.
در مصاحبهای با «گلوبس» که «شموئل الماس» در ۲۰ مه ۲۰۲۶ منتشر کرد، «اورن گیبر» فرمانده بازنشسته و رئیس پیشین اداره مرکاوا و خودروهای زرهی، گفت که بیش از ۷۰ درصد قطعات مرکاوا در داخل رژیم صهیونیستی تولید میشود و تیمهای توسعه در طول جنگ، قطعاتی را که امکان خرید آنها وجود نداشته، بررسی و جایگزینهای داخلی برای آنها تولید کردهاند.
با این حال، او پذیرفت که تولید داخلی برخی قطعات از نظر اقتصادی توجیهپذیر نیست.
وزارت دفاع رژیم صهیونیستی نیز این روند را با قرارداد دیگری با شرکت «عشوت اشکلون» در ۲۶ فوریه ۲۰۲۶ تقویت کرد. ارزش این قرارداد بیش از ۱۳۰ میلیون شکل بود و هدف آن بازسازی دهها سیستم انتقال قدرت بود. با این قرارداد، ارزش سفارشهای انباشته در این پروژه به حدود ۲۵۳ میلیون شکل رسید.
وزارت دفاع رژیم صهیونیستی همچنین در ۲۵ مارس اعلام کرد که ارزش خریدهای داخلی این وزارتخانه از ابتدای سال ۲۰۲۶ از ۱۰ میلیارد شکل فراتر رفته است. این وزارتخانه سپس در ۲۳ آوریل قراردادی به ارزش بیش از ۶۰۰ میلیون شکل برای خرید مهمات هوایی از شرکت «البیت» امضا کرد.
با این حال، مهندسی معکوس برای همه قطعات قابل استفاده نیست. قطعات مکانیکی، اتصالات، پوششها، باتریها و برخی اجزایی را که امکان آزمایش داخلی آنها وجود دارد، میتوان جایگزین کرد. اما جایگزینی موتورهای پیچیده، سامانههای الکترونیک هوانوردی و نرمافزارهای رمزگذاریشده بسیار دشوار یا غیرممکن است.
با طولانی شدن جنگ، تحریم انباشته قطعات دقیق به ابزاری برای فرسایش آمادگی نظامی و افزایش هزینههای جنگ تبدیل میشود. وضعیتی که آزادی تصمیمگیری را محدود کرده و ادامه عملیات نظامی را به تداوم جریان تأمین از سوی تأمینکنندگان خارجی وابسته میکند.
..............................
پایان پیام/ ۲۶۸
