تیم ملی ایران در سال ۱۳۶۵ شمسی، پس از یک طوفان مدیریتی و استعفای دستهجمعی، وارد عصری شد که در ابتدا برای بسیاری عجیب به نظر میرسید، اما در نهایت ستارههای تاریخ فوتبال ایران را متولد کرد.
توفیق اجباری پرویز دهداری
ماجرای استعفای ۱۴ ملیپوش در بازیهای آسیایی ۱۹۸۶ سئول، ساختار ورزش ایران را به چالشی بزرگ انداخت. در آن مقطع، مدیریت ورزشی پشت پرویز دهداری ایستاد و فرمان صریحی صادر کرد: جوانگرایی مطلق، بدون حضور ستارگان مستعفی شده.
دهداری این حکم را به توفیق اجباری تبدیل کرد. او با هدفی مشخص برای آمادهسازی تیم ملی جهت حضور در انتخابی المپیک ۱۹۸۸ سئول، به دنبال چهرههای جدید گشت. نتیجه این جستوجو، معرفی بازیکنانی به جامعه فوتبال بود که در آن زمان کاملاً ناشناخته بودند، اما خیلی زود به ستارههای تثبیتشده تبدیل شدند.
چهرههای گمنامی که تاریخساز شدند
لیست بازیکنانی که در آن دوران از دل گمنامی بیرون آمدند و فوتبال ایران را متحول کردند، شامل نامهای بزرگی است که هر کدام در جایگاه خود پیشرو بودند:
- احمدرضا عابدزاده
- جواد زرینچه
- مجتبی محرمی
- صمد مرفاوی
- مهدی فنونیزاده
نگاه امروز ما به این دوران با دیدگاه ۴۰ سال پیش کاملاً متفاوت است. امروز دهداری را مربی نسلساز میشناسیم که ستونهای فوتبال ایران را بنا کرد، اما در آن روزها، بخش بزرگی از رسانهها و اهالی فوتبال او را مقصر دور شدن ستارگان محبوب از تیم ملی میدیدند.
پرواز به قطر با تیمی ناشناخته
اسفند ماه سال ۱۳۶۵، تیم ملی ایران برای جدال با کویت راهی قطر شد. این تیم احتمالاً عجیبترین و ناشناختهترین ترکیب تاریخ فوتبال ایران بود. وضعیت به جایی رسیده بود که حتی تعدادی از روزنامهنگاران همراه تیم، چهره و سابقه برخی از بازیکنان دعوت شده را نمیشناختند.
مردانی که در آن زمان با تردید به آنها نگریسته میشد، بعدها به پیشکسوتان نامدار فوتبال تبدیل شدند و دوران طلایی جدیدی را برای تیم ملی رقم زدند.