در بازخوانی خاطرات مربوط به سالگرد شهادت محمدجواد باهنر و محمدولی رجایی، سخنان سید علی خامنهای که در زمان ترور این دو مقام مجروح شده بود، ابعادی تازه از شخصیت شهید باهنر را به تصویر میکشد. او باهنر را مردی میداند که تضاد میان «قدرت و نقش» با «تظاهر و نمایش» را به بهترین شکل مدیریت کرد.
معلمی که در سکوت ذهنها را ساخت
یکی از برجستهترین ویژگیهای شهید باهنر از نگاه رهبر انقلاب، دوری از نمایش بود. باهنر در سالهایی که بیشترین تأثیر را بر ذهن دانشآموزان ابتدایی و دبیرستان داشت و در حال شکل دادن به دیدگاههای نسل جدید بود، هیچگونه تظاهری از خود نشان نمیداد. او مانند یک معلم معمولی رفتوآمد میکرد و حتی بسیاری از مبارزان و انقلابیون از اهمیت و عمق نقشی که او ایفا میکرد، بیخبر بودند. تنها حلقه محدودی از افراد ویژه به اهمیت این فعالیتهای زیرپوستی آگاه بودند.
نشریه «مکتب تشیع» و زمینهسازی انقلاب
فعالیتهای سازمانیافته باهنر را باید به سالهای پیش از نهضت انقلاب اسلامی بازگرداند. او از سالهای ۱۳۳۵ و ۱۳۳۶ میلادی، طراحی و زمینهسازی برای انقلاب بزرگ را آغاز کرد. در این مسیر، او به همراه تعدادی از همراهانش از جمله هاشمی رفسنجانی، نشریهای را در شهر قم بنیان نهادند که محوریت اصلی آن بر عهده محمدجواد باهنر بود.
- نام نشریه:مکتب تشیع
- موقعیت جغرافیایی:شهر قم
- واکنش رژیم:دستگاه حکومتی در مدت کوتاهی نسبت به این نشریه حساس شد و آن را جدی گرفت.
این نشریه به عنوان جریان عظیمی اسلامی شناخته میشد که روح مکتب اسلام را به جامعه تزریق میکرد و باهنر تا لحظات پایانی عمرش، خدمات خود را ادامه داد.
از آموزش تا ساختار سیاسی
باهنر تنها در فضای آموزشی و نشریات فعال نبود، بلکه در لحظات حساس پس از پیروزی انقلاب اسلامی، نقش محوری در تبدیل اندیشهها به سازمان داشت. او از نخستین روزهایی که نیاز به تشکیل یک دستگاه یا سازمان سیاسی-اسلامی برای مدیریت کشور احساس شد، در کانون این تصمیمات حضور داشت و در تکمیل اندیشه سیاسی نظام جدید نقش ایفا کرد.