چرا هواداران سلبریتی‌ها، شاکی را مقصر می‌دانند؟

سلبریتی‌ها؛ فراتر از یک چهره شناخته‌شده

بسیاری از مردم سلبریتی‌ها را تنها به عنوان چهره‌های تلویزیونی یا ورزشی نمی‌بینند. این افراد برای بخشی از جامعه با خاطرات، آرزوها و حتی تکه‌هایی از هویت شخصی هوادارانشان گره خورده‌اند. سیمین کاظمی معتقد است همین وابستگی عاطفی باعث می‌شود هواداران در برابر هرگونه خدشه‌ای به تصویر ذهنی‌شان از چهره محبوب، گارد دفاعی بگیرند.

وقتی اتهامی علیه یک سلبریتی مطرح می‌شود، هواداران به جای پذیرش احتمال خطا، به طور ناخودآگاه روایت شاکی را زیر سؤال می‌برند. در این وضعیت، مکانیسم دفاعی مخاطب فعال می‌شود تا تصویر مثبتی که سال‌ها ساخته است، فرو نریزد.

انتقال مسئولیت از متهم به شاکی

در پرونده‌های مشابه، فشار افکار عمومی معمولاً به سمتی می‌رود که رفتار زن شاکی کالبدشکافی شود. پرسش‌هایی درباره محل حضور زن، نوع رابطه او با متهم یا تصمیماتی که در لحظه اتفاق گرفته، جایگزین بررسی اصل جرم می‌شود. این روند باعث می‌شود مسئولیت اتفاق از دوش متهم برداشته شده و به طور مستقیم به شاکی منتقل شود.

کاظمی تأکید می‌کند که جامعه باید فضایی فراهم کند تا روایت زنان و گزارش‌های مربوط به خشونت شنیده شود، بدون آنکه بلافاصله مورد قضاوت‌های اخلاقی قرار گیرند.

مرز میان دادگاه و افکار عمومی

دفاع از حقوق متهم و رعایت اصل برائت، با شنیدن روایت شاکی منافاتی ندارد. اما مشکل زمانی آغاز می‌شود که شهرت و محبوبیت یک فرد به سپری برای نادیده گرفتن ادعاهای قانونی تبدیل شود. از سوی دیگر، روایت یک شاکی نیز نباید پیش از طی مراحل قانونی، به معنای صدور حکم قطعی علیه متهم تلقی شود.

برای رسیدن به عدالت، رعایت چند نکته ضروری است:

• تفکیک کامل میان «دادگاه» (که بر اساس شواهد و قانون حکم می‌دهد) و «افکار عمومی» (که بر اساس احساسات واکنش نشان می‌دهد).
• پرهیز از تبدیل محبوبیت سلبریتی‌ها به ابزاری برای سرکوب ادعاهای شاکیان.
• ایجاد بستری برای شنیده شدن صدای قربانیان خشونت بدون ترس از انگ‌های اجتماعی.