راهبرد «طرد اقتصادی» و اهداف دولت ترامپ
به گزارش شبکه الجزیره، دولت دونالد ترامپ در قالب عملیاتی موسوم به «طرد اقتصادی»، تلاش میکند تمامی منابع درآمدی ایران، بهویژه صادرات نفت را هدف قرار دهد. هدف از این سیاست، ایجاد فشار حداکثری بر تهران از طریق قطع تمامی مسیرهای اقتصادی است که به حفظ و پایداری اقتصاد ایران کمک میکند.
در همین راستا، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری ایالات متحده، تأکید کرده است که واشنگتن درصدد است هرگونه مسیر مالی و اقتصادی را که منجر به حمایت از اقتصاد ایران میشود، مسدود نماید. این راهبرد همچنین شامل تهدید کشورهای طرف معامله با ایران به اعمال تحریمهای ثانویه است تا شرکای تجاری تهران مجبور به توقف همکاریهای اقتصادی شوند.
موانع پیش روی واشنگتن و نقش چین و روسیه
الجزیره در تحلیل خود اشاره میکند که موفقیت این سیاست بهشدت به میزان همراهی شرکای تجاری اصلی ایران، بهویژه چین و روسیه، بستگی دارد. با این حال، تحلیلگران بر این باورند که اهرم فشار آمریکا بر این دو قدرت محدود است، زیرا بخشهای قابل توجهی از اقتصاد این کشورها وابستگی اندکی به نظام مالی تحت رهبری ایالات متحده دارد.
در رابطه با چالشهای اجرایی این تحریمها، موارد زیر حائز اهمیت است:
- چین به عنوان یکی از خریداران اصلی نفت ایران، پیش از این بارها با تحریمهای یکجانبه آمریکا مخالفت کرده است.
- احتمال واکنش متقابل چین در صورتی که بانکهای این کشور توسط آمریکا هدف قرار گیرند.
- وابستگی محدود نظامهای مالی روسیه و چین به سیستمهای بانکی ایالات متحده که اثرگذاری تحریمهای ثانویه را کاهش میدهد.
دیدگاه کارشناسان و پیامدهای جهانی
پل ماسگریو، استاد دانشگاه جورجتاون در قطر، در گفتگو با الجزیره اظهار داشت که اجرای مؤثر این کارزار برای دونالد ترامپ «بسیار دشوار» خواهد بود؛ چرا که اعمال تحریمهای هماهنگ در مقیاس جهانی مستلزم همراهی کامل قدرتهای بزرگ است که در حال حاضر محقق نشده است.
علاوه بر این، الجزیره هشدار داده است که تشدید فشار اقتصادی علیه ایران تنها به تهران محدود نمیماند و میتواند پیامدهای گستردهتری داشته باشد. این شبکه تأکید کرد که چنین اقداماتی پتانسیل تأثیرگذاری بر بازارهای انرژی و اقتصاد جهانی را دارد و لزوماً منجر به پذیرش خواستههای واشنگتن توسط تهران نخواهد شد.
