پنج سال بی‌توجهی طالبان؛ بامیان و دایکندی در گرداب فقر و تعصب

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی اهل‌بیت(ع) ـ ابنا ـ پنج سال پیش با تأسیس نظام جدید افغانستان به رهبری طالبان، تمرکز بر محورهای اقتصادی بیشتر بوده است که مهم‌ترین اهداف آن بهبود وضعیت اقتصادی، افزایش صادرات کالاهای افغانستان، کاهش فقر، توسعه زیرساخت‌ها و جلوگیری از مهاجرت‌های این کشور بوده است. در این مدت، مقامات طالبان روابط خارجی خود را سیاست اقتصادمحور دانسته‌اند و به این منظور تعاملات اقتصادی با کشورهای منطقه‌ای از جمله روسیه، ایران، چین، ازبکستان و ترکمنستان را گسترش داده‌اند. طی پنج سال، ده‌ها هیئت اقتصادی میان افغانستان و آن کشورها تردد داشته که منجر به جذب صدها میلیون دلار شده است. افزون بر این، پس از روی کار آمدن طالبان، حدود 11 میلیارد دلار در بخش‌های مختلف افغانستان کمک صورت گرفته است؛ کمک‌هایی که شفافیت در نحوه مصرف آن‌ها زیر سؤال است. مناطق مرکزی (شیعه‌نشین) از این کمک‌های بشردوستانه بهره‌مند نشده‌اند. محور تمام این تعاملات اقتصادی، معاونت اقتصادی ریاست‌الوزرای طالبان، وزارت صنعت و تجارت، وزارت اقتصاد و اتاق‌های تجارت و بازرگانی افغانستان است؛ اما هیچ‌یک از این نهادها کمک‌های اقتصادی و جذب سرمایه‌گذاری را به مناطق شیعه‌نشین سوق نداده‌اند. مناطق شیعه‌نشین به‌ویژه استان سمنگان در شمال افغانستان و بامیان در مرکز که از ظرفیت‌های خوب اقتصادی برخوردارند، شاهد تلاش‌های جدی حکومت طالبان نبوده‌اند. سایر مناطق شیعه‌نشین از جمله میدان وردک، غزنی و دایکندی نیز هنوز هیچ تحول اقتصادی را تجربه نکرده‌اند. مقامات ادارات کلیدی اقتصادی حکومت طالبان از جمله ملاعبدالغنی برادر و وزیر تجارت و صنعت این حکومت، طی پنج سال گذشته بارها در استان‌های جنوبی، شمالی و غربی افغانستان سفر کرده و پروژه‌های بزرگ اقتصادی را به بهره‌برداری رسانده‌اند؛ هرچند نتیجه ملموسی برای بهبود وضعیت اقتصادی عموم مردم نداشته، اما با این حال امیدی برای بخشی از مردم آن کشور احیا کرده است که همین گام کوچک اقتصادی هم در استان‌های شیعه‌نشین از جمله بامیان و دایکندی برداشت شده است.