تداوم محاصره نفتی عربستان
نیروهای مسلح یمن به شاهراه حیاتی صادرات نفت عربستان ضربهای مهلک وارد کردهاند. دادههای امروز شنبه مؤسسه تخصصی اطلاعات دریایی «لویدز لیست اینتلیجنس» و شرکتهای ردیابی کشتی نظیر کپلر و ورتکسا نشان میدهد که تردد نفتکشهای حامل نفت خام به بندر ینبع در سواحل دریای سرخ عربستان، از زمان اعلام محاصره دریایی توسط نیروهای مسلح یمن در تاریخ 20 ژوئیه (29 تیر) 1402، با کاهش بیش از یکسوم مواجه شده است.
تحلیل دادههای ردیابی کشتیها
بر اساس تحلیلهای موجود، بارگیری محمولههای نفتی در بندر ینبع بهصورت گسترده به حالت «تاریک» یا «مخفی» درآمده و نفتکشها برای فرار از حملات، سیستم شناسایی خودکار خود را خاموش میکنند.از تاریخ 23 ژوئیه (1 مرداد) به بعد، تردد قابل ردیابی نفتکشهای حامل نفت خام در مسیر دریای سرخ با اختلال جدی مواجه شده و دستکم 11 نفتکش در نزدیکی بندر ینبع سیستم ردیابی خود را خاموش کردهاند.
تغییر مسیر نفتکشها
برخی نفتکشها نیز مسیر خود را تغییر داده و به جای عبور از تنگه بابالمندب، به سمت کانال سوئز حرکت کردهاند تا از مسیرهای جایگزین و طولانیتر استفاده کنند.
نقش بندر ینبع در استراتژی نفتی عربستان
نکته کلیدی در درک ابعاد این ضربه، توجه به نقشی است که بندر ینبع در استراتژی نفتی عربستان پس از بسته شدن تنگه هرمز ایفا میکرد. با آغاز جنگ منطقهای و عملاً بسته شدن تنگه هرمز از اواخر فوریه 2026، عربستان که روزانه حدود 7 میلیون بشکه نفت صادر میکرد، برای دور زدن این گلوگاه راهبردی، صادرات خود را از طریق خط لوله شرق-غرب به طول 1200 کیلومتر به بندر ینبع در دریای سرخ منتقل کرد.این خط لوله که ظرفیت انتقال روزانه 7 میلیون بشکه نفت را دارد، به عربستان این امکان را داد که صادرات خود از ینبع را از حدود 1.4 میلیون بشکه در روز به رکورد تاریخی بیش از 4 میلیون بشکه در روز برساند.
حداکثر ظرفیت بندر ینبع
در اوج این تغییر مسیر در ماه مارس و آوریل 2026، نفتکشها عملاً در ینبع صف کشیده بودند و این بندر به تنها مسیر باز صادرات نفت سبک عربستان تبدیل شده بود. این استراتژی اگرچه پرهزینه بود، اما به عربستان اجازه میداد تا بخش قابلتوجهی از
