حسین کاتوزیان: خاطرات یک خلبان از محمد خاتم و بهزاد معزی

«ارتشبد خاتم شخصیتی لاتی و بی‌مهابا داشت؟ اصلا و ابدا، ایشان جنتلمنی تمام عیار بود؛ یک ورزشکار خوش قدوقامت! بدون شکم برآمده و ظاهرش کاملا نظامی بود، چون یک فرد نظامی باید از اندام آراسته برخوردار باشد. امروز برآمدگی شکم عادی شده است...» این جملات صریح و رک سخنان خلبان حسین کاتوزیان در کتاب «ناخدای هرکولس» است. صادق وفایی در این کتاب مقابل حسین کاتوزیان نشسته و در گفت‌وگو با او به بررسی زندگی و کارنامه‌اش پرداخته است. کاتوزیان در این کتاب با لحنی جسورانه و رک به زندگی، ورود به عرصه ارتش، علاقه‌مندی به خلبانی و چند دهه فعالیت در این عرصه پرداخته است. او بی‌پرده از خصوصیات خلبانانی می‌گوید که در برخی کتاب‌ها شاید از آنها چندان به خوبی سخن نرفته است اما در این روایت چهره دیگری از آنها روایت می‌شود از جمله محمد خاتم. او با اطلاعات وسیعی که دارد از محل تولدش در شهر ری و خیابان آب منگل و فعالیتهای مذهبی خانوادهاش می گوید و آداب و رسومی که با آنها بزرگ شده و در عرصه خلبانی هم همان آداب را رعایت کرده است. کتاب «ناخدای هرکولس» به بررسی حواشی نیروی هوایی ارتش می‌پردازد. کاتوزیان درباره ابهام یا تائید هر حادثه خاصی اشاره می‌کند که تلفن دم دست هست و می‌توان صحت موضوع را از فلان خلبان هم پرسید. ضمن اینکه به نظر میرسد جز در مواردی کوجک از حافظه خوبی هم برخوردار است. در بخشی از خاطرات او، کاتوزیان درباره مزارش می‌گوید: «جسارتاً مزارتان کجاست؟ نزدیک مزار امام خمینی(ره). در دیداری که با سیدحسن خمینی داشتم به او گفتم من به هوای بابابزرگ شما قبرم را در کمتر از سیصد متری مزار او انتخاب کرده‌ام که در شب اول قبر کمک کند! [خنده]»