حجت‌الاسلام روحانی: خطر اصلی دوران غیبت، عادت کردن به نبود محسوس امام است

حجت‌الاسلام حسن روحانی شامگاه جمعه 30 مرداد در اجتماع بزرگ «بعثت» مردم شهرستان بابل، با بازتعریف مفهوم غیبت اظهار کرد: برخلاف پندارهای نادرست که غیبت را به معنای دوریِ فیزیکی، بی‌خبری یا انزوای امام از امور جاریه می‌دانند، باید دانست که غیبت به معنای نفی فاصله است. امام زمان (عج) در میان مردم حضور و بر تمام شئون عالم اشراف کامل دارند؛ ایشان نه در نقطه‌ای دوردست، بلکه در قلب جریان زندگی بشر، در بازارها و در میان ما حضور دارند و تنها از دیدگان ظاهربین پنهان هستند. خطر «عادت کردن»، بزرگتر از غیبت روحانی خطر اصلی در دوران غیبت را نه در اصل پنهان بودن امام، بلکه در عادت کردن به این غیبت دانست و افزود: آنجاست که شیعه به عدم ارتباط محسوس با امام عادت کند. زمانی که انسان به این فقدانِ ظاهری خو بگیرد، دیگر برای تعجیل در فرج دعا نمی‌کند و دغدغه‌ای برای برقراری خط اتصال با ولی‌الله ندارد؛ این عادت، سرآغاز قطع پیوند معنوی و عملی با امام زمان (عج) است. Dین‌گریزی؛ پیامد تلخ گسست معنوی حجت‌الاسلام روحانی با استناد به روایات اهل‌بیت (ع)، پیامدهای دوران غیبت بر سبک زندگی و دینداریِ جامعه را گوشزد کرد و گفت: طبق پیش‌گویی‌های حضرات معصومین(ع)، غیبت بستری را فراهم می‌کند که بخشی از جامعه دچار دین‌گریزی شده و پیوندشان با جریان ولایت کم‌رنگ می‌شود این گسست، تنها یک موضوع اعتقادی نیست، بلکه آسیب‌های آن در تار و پود خانواده و ابعاد مختلف زندگی اجتماعی افراد نمایان می‌شود. وی همچنین با ارجاع به کلام نورانی امام سجاد (ع)، فضای سخن را به سمت امید و بشارت سوق داد و اظهار کرد: با وجود تمامی چالش‌ها و ریزش‌ها در دوران غیبت، همیشه گروهی از بندگان مخلص هستند که با تکیه بر «عقل و معرفت»، ایمان خود را به ظهور حفظ می‌کنند. امام جمعه بابل یاداورشد: این گروه که منتظران واقعی هستند، به دلیل داشتن معرفت عمیق، برترین انسان‌های تمام تاریخ محسوب می‌شوند؛ چرا که با شامه جان و روح خود، حضور امام را درک کرده و غیبت را به معنای عدم حضور تفسیر نمی‌کنند.