خالقی: 'نفتی فکر کردن' هیچ نسبی با پیشرفت واقعی و آبادانی پایدار ندارد

امیرحسین خالقی، اقتصاددان، در گفت‌وگوی خود با اقتصادنیوز به این سوال پاسخ داد که آیا نفت و منابع زیرزمینی همیشه به ظهور نهادهای ضد آزادی اقتصادی کمک می‌کنند. او بیان کرد که اگرچه مثال‌های نقضی مانند نروژ وجود دارند، اما به نظرش 'نفتی فکر کردن' هیچ نسبی با پیشرفت واقعی و آبادانی پایدار ندارد. خالقی استناد کرد به گفته الفونسو، وزیر اسبق نفت ونزوئلا و پدر رئیس جمهور این کشور، مبنی بر اینکه «نفت نجاست شیطان است». او افزود که نفت می‌تواند اسلحه‌ای برای تمامیت‌خواهی و عوام‌فریبی باشد و باید در استفاده از آن محتاط بود. خالقی همچنین اشاره کرد که با عایدات سرشار نفتی، سیاسیون می‌توانند پروژه‌های خود را پیش ببرند و بند ناف آن‌ها از مالیات و جامعه بریده شود. او دو نظریه 'نفرین منابع' و 'دولت رانتیر' را در توصیف این رفتارها مطرح کرد و به شوک‌های انرژی اشاره داشت که ثروت سرشار نفتی می‌تواند به مصیبه‌ای بدل کند؛ مانند بیماری هلندی و ولخرجی‌های سیاسی.