هشدار به نارضایتی‌های اقتصادی و اجتماعی در نیمه دوم سال

به گزارش خبرآنلاین روزنامه اعتماد، یکی از نادرست‌ترین مواجهه‌ها با تحلیل‌ها، متهم کردن تحلیلگر به «سیاه‌نمایی» یا «التهاب‌آفرینی» است. تمسخر یک پیش‌بینی محقق نشده، مطلوب‌تر از تماشای رخدادهای تلخی که می‌توانست با تدبیر پیشگیری‌شان کرد. مهم‌ترین منشا نارضایتی عمومی، «بحران معیشت» است. طبق گزارش‌های اخیر، هزینه‌های «سبد معیشت» با درآمد اکثریت جامعه شکافی عمیق یافته است. وقتی درآمد یک خانواده تنها برای 10 روز از ماه کفایت می‌کند، مساله صرفا کاهش قدرت خرید نیست، بلکه فرسایش کرامت انسانی و سست ‌شدن پیوند فرد با نظم اجتماعی است. تورم دیگر یک شاخص اقتصادی نیست، بلکه «تجربه‌ای زیسته» است که سفره‌های مردم را به میدان اعتراض تبدیل می‌کند. اعتراف صریح استاندار خراسان درباره حوادث دی‌ ماه 1404 مبنی بر اینکه «ما بی‌تقصیر نیستیم و حاضر نیستیم بپذیریم که اشتباه کردیم»، یک سند مهم جامعه‌شناختی است. جوانانی در خیابان به ‌جای تخریب، در حال خوشحالی بودند که نشان می‌دهد کاش خوشحالی و حق زیست شادمانه این نسل، پیش‌تر به رسمیت شناخته می‌شد. جامعه‌ای که برای عزا فضا می‌سازد و برای جشن و سرزندگی میدان نمی‌گذارد، دچار فقر عاطفی و انسداد اجتماعی می‌شود.