
حرکات انفجاری برای استخوانسازی
استخوان، بافتی زنده است و در پاسخ به فشار و ضربههای مکانیکی، سلولهای سازنده خود را فعال میکند. هرچه این محرکها قویتر و پرشتابتر باشند، سلولهای استخوانی فرمان ساخت بافت جدید را قویتر دریافت میکنند. به همین دلیل، ورزشهایی که شامل پرش، دویدن سریع و تغییر جهت ناگهانی هستند، نسبت به فعالیتهای یکنواخت و کمشدت، محرک مؤثرتری برای استخوانسازی محسوب میشوند.
تحقیقات دانشگاه سملوایز
پژوهشگران با مرور 24 مطالعه بالینی بر روی هزار و 238 فرد سالم، نشانگرهای زیستی موجود در خون را بررسی کردند. این نشانگرها مواد شیمیایی در خون هستند که نشان میدهند بدن در حال تولید بافت استخوانی جدید است یا خیر. مزیت این روش این است که تغییرات این نشانگرها طی چند هفته تشخیصپذیر است، در حالی که تغییرات تراکم استخوان ماهها یا سالها طول میکشد.
نتایج پژوهش
- ورزشهای پرشتاب مانند فوتبال و هندبال با افزایش 45 تا 46 درصدی مواد مرتبط با استخوانسازی در خون همراه بودند.
- پیادهروی، ایروبیک پلهای و تمرینات معمولی بدنسازی تأثیر ضعیفتری داشتند.
دکتر ویکتوریا بارنا، دانشجوی دکتری دانشگاه سملوایز و نویسنده اول این پژوهش، تاکید میکند که نوع حرکت مهمتر از مدت زمان ورزش است.