تمرکز بر آموزش امنیت کودکان؛ تاکید بر توانمندسازی و عدم ایجاد ترس

فرشته کولانی در گفتگو با ایسنا، بیان کرد که استفاده از واژه «غریبه» ممکن است تصور غلطی را ایجاد کند که هر فرد ناآشنا خطرناک است. تحقیقات نشان می‌دهد بیشترین آسیب‌ها از سوی افراد آشنا و نزدیک رخ می‌دهد. بنابراین، اولویت خانواده‌ها باید تقویت مهارت تشخیص موقعیت‌های ناامن و آموزشِ «نه» گفتن در شرایطی باشد که کودک احساس خطر می‌کند. این روانشناس افزود: به جای تاکید بر دوری از غریبه‌ها، بهتر است درباره «رفتارهای امن و ناامن» صحبت کنیم تا کودک بداند اگر کسی چه غریبه، چه آشنا کاری کرد که باعث ترس، گیجی یا احساس ناراحتی کودک شد، چگونه از خود مراقبت کند. والدین باید «بزرگسالان امن» را به فرزندشان معرفی کنند و به او آموزش دهند که در هر لحظه احساس ناامنی کرد، می‌تواند از آن شخص فاصله بگیرد و موضوع را به پدر، مادر یا بزرگسالان مطمئن اطلاع دهد. کولانی همچنین توضیح داد که بسیاری از آسیب‌های روانی در بزرگسالی ناشی از شرم و احساس گناهی است که زیر لایه‌ای از ترس و اضطراب قرار دارد. کودکانی که با ترس آموزش می‌بینند ممکن است در موقعیت‌های تهدیدآمیز نتوانند واکنش ایده‌آل مورد انتظار بزرگسالان را نشان دهند و قدرت «نه» گفتن را از دست بدهند. هدف از آموزش باید تقویت مهارت نه گفتن و مراقبت از خود باشد، نه اینکه با ترساندن کودک، فشار روانی او را افزایش دهیم.