بر اساس یک بررسی اخیر که نتایج ۱۸ آزمایش بالینی با حضور نزدیک به ۱۴۰۰ نفر در سنین ۵۳ تا ۷۴ سال را تجزیه و تحلیل کرده است، ورزش تاثیر محدودی بر بهبود آرتروز لگن دارد. اگرچه ورزش به عنوان یک درمان اصلی توصیه میشود، اما میانگین مزایای مشاهده شده ممکن است متوسط باشد.
کاهش درد و بهبود عملکرد
این بررسی نشان داد که در مقایسه با عدم درمان یا مراقبتهای معمول، ورزش احتمالاً درد را حدود ۷ امتیاز در مقیاس ۱۰۰ امتیازی کاهش میدهد. با این حال، محققان تاکید میکنند که برای اینکه بیماران متوجه تفاوت معناداری در زندگی روزمره خود شوند، بهبودی حداقل ۱۲ امتیازی لازم است.
محدودیتهای مطالعات فعلی
محققان هشدار دادند که نتایج فعلی ممکن است اغراقآمیز باشند، زیرا شرکتکنندگان درد و عملکرد خود را گزارش کردهاند که میتواند منجر به ارزیابی بیش از حد مؤثر بودن ورزش شود. طراحی مطالعات انجام شده در این بررسی نیز ممکن است در این نتایج تاثیرگذار بوده باشد.
مزایای کلی ورزش و نیاز به تحقیقات بیشتر
با وجود این محدودیتها، محققان خاطرنشان کردند که ورزش مزایای سلامتی گستردهای فراتر از تسکین درد ارائه میدهد و بعید است که باعث آسیب شود. برای دستیابی به تصویری واضحتر از مزایایی که ورزش میتواند به طور واقعبینانه برای آرتروز لگن ارائه دهد، نیاز به مطالعات بزرگتر و با طراحی بهتر است. برنامههای ورزشی مورد بررسی شامل تمرینات قدرتی، ایروبیک و تمرینات ذهن و بدن مانند یوگا بود.