در محافل سیاسی ایران، برخی رسانهها و فعالان به نقش و جایگاه افراد خاصی در جناحهای مختلف توجه میکنند. با گزارشهای اخیر از سید محمد باقر خرازی، به نظر میرسد که تصورِ سابق از ذوالقدر به عنوان سرداری نزدیک به جناح تندروتر و رضایی بهعنوان فرماندهی میانهرو همچنان مطرح باشد، اما روایت تازه از جانب ایشان احتمالاً این تقسیمبندی را با دگرگونی روبهرو میکند.
بر اساس گزارشها، آقای خرازی از ذوالقدر به گونهای سخن گفته که گویی او در شمار مخالفان سرسخت جریانات تندرو قرار گرفته و از محسن رضایی به نحوی یاد شده است که انگار لیدر تندروها شده است. این نوع برداشتها میتواند به اشتباهات شناختی در تبیین گرایشهای داخلی منجر شود.
واقعیت این است که گرایشهای سیاسی با گذر زمان دستخوش تغییر و تحول میشود و این امر طبیعی است. اما در برخی موارد، این تغییرات به دلیل کمشنیده شدن یا پنهان بودن از چشم بخشهایی از جامعه، موجب برداشتهای نادرست میگردد؛ بهخصوص زمانی که مردم در مواجهه با افراد به اشتباه خوشحال یا ناامید میشوند و نتیجه میگیرند که یک فرد به سمت اعتدال گام برداشته، در حالی که ممکن است روندی خلاف این برداشت در کار باشد.
برای جلوگیری از چنین سوءتفاهمها، لازم است تا سیاستورزان و رسانهها شفافیت بیشتری در ارائه واقعیتهای گرایشی و مواضع اتخاذ کنند و از حزبیسازی کامل سیاست پرهیز کنند. شناخت دقیق گرایشها و تغییرات آنها میتواند به آرامش بیشتر فضای سیاسی و کاهش ابهامات کمک کند.
در نهایت، گفتگوهای سازنده و پردازشهای روشن درباره مواضع جناحها میتواند به تصمیمگیریهای آگاهانهتر و تثبیت منطق میانهروی در سیاست کمک کند.