نمایش «تابوت عهد» به کارگردانی مجتبی جدی این روزها در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر اجرا میشود. این اثر نمایشی با دراماتورژی حسین رسولی، اقتباسی از نمایشنامهای نوشته نیل لبیوت است.
مجتبی جدی، کارگردان نمایش، در گفتگویی درباره جزئیات این اثر توضیحاتی ارائه داد. وی با ابراز تاسف از وضعیت کنونی تئاتر و خانهنشینی هنرمندان، به چگونگی دراماتورژی نمایشنامه اشاره کرد. نمایشنامه اصلی نوشته یک نویسنده آمریکایی است و به سنت تئاتر آمریکا، سرشار از دیالوگهای پرتعداد و فضایی رئالیستی در محیطهای خانگی است. اما در اجرای «تابوت عهد»، تلاش شده تا با الهام از سبک نویسندگانی چون بکت و پینتر، رویکردی مدرنتر اتخاذ شود.
تاکید بر سکوت و فضای مینیمال
جدی در این باره گفت: «شخصا به درامنویسی مدرن و آثاری که بر سکوت، مکث و فضاهای مینیمال تاکید دارند، علاقهمندم. الگوی ما در این اجرا، سبک کریل چرچیل است که در انتقال مفاهیم از طریق ناگفتهها و کشف مخاطب، تبحر دارد.» این رویکرد باعث شده تا در اجرای «تابوت عهد»، سکوت و فضاسازی اهمیت ویژهای پیدا کند.
ارتباط با رویداد ۱۱ سپتامبر
کارگردان نمایش همچنین به رویکرد ظریف این اثر به رویداد ۱۱ سپتامبر اشاره کرد و توضیح داد که اگرچه نمایش اشاره مستقیمی به این ماجرا ندارد، اما در متن اصلی، اتفاق ۱۱ سپتامبر موتور محرک داستان است. این موضوع از مقدمه نویسنده نمایشنامه قابل درک است و در صحنههای نمایش، اشارهای مستقیم به برجهای دوقلو یا جزئیات آن رویداد نمیشود.
انتخاب نمایشنامه و شرایط تئاتر
جدی درباره دلیل انتخاب این نمایشنامه دو پرسوناژه، توضیح داد که این موضوع عامل اصلی انتخاب نبوده است. او این نمایشنامه را سالها پیش توسط عباس جمالی معرفی کرده بود و از همان زمان در ذهن داشته است. وی افزود: «در طول سالها و در بحرانهای اجتماعی که پشت سر گذاشتیم، نسبت این نمایشنامه با شرایط ما بیشتر شد. برای من، تعداد پرسوناژها اولویت نداشت، بلکه عمق و ارتباط اثر با دغدغههای امروزی مهم بود.»