مرکز حقوق هنر در نیویورک برآورد میکند که بین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ میلادی، نازیها حدود ۶۵۰ هزار اثر هنری را به سرقت برده یا آنها را در شرایط فروش اجباری قرار دادهاند. اکنون محققان دانشگاه «سانتا کلارا» در کالیفرنیا با توسعه یک چتبات هوش مصنوعی برای اصالتسنجی، هدف خود را بازگرداندن ۱۰۰ هزار اثر غارتشدهای قرار دادهاند که همچنان در دسترس هستند.
نقش هوش مصنوعی در جستجوی سوابق تاریخی
این دستیار هوش مصنوعی برای جستجوی دقیق در اسناد و سوابق پیچیده جهت یافتن سرنخهای مربوط به مالکیت آثار، آموزش دیده است. «مایکل سانتورو»، استاد مدیریت دانشگاه SCU و مدیر اصلی این پروژه، معتقد است که روشهای پیشین موزهها برای جمعآوری دادهها، اغلب بر پایه منابع پراکنده و مجزا بود که فرآیند شناسایی را دشوار میکرد.
مزایای اصلی این ابزار جدید عبارتند از:
- بررسی همزمان پایگاههای داده مختلف برای یافتن ارتباطات پنهان.
- افزایش سرعت جستجو در مقایسه با روشهای سنتی.
- صرفهجویی قابل توجه در زمان محققان و کارشناسان هنر.
تمرکز بر آرشیوهای کلیدی و آثار ارزشمند
تیم سازنده در مراحل اولیه، آرشیو مهمی از نقاشیهای دزدیدهشده را که در پاریس نگهداری میشد، مورد بررسی قرار دادند. این آرشیو شامل اطلاعات آثار ارزشمندی است، از جمله:
- یک نقاشی حراج شده از «ژان-آنتوان واتو».
- یک اثر گرانقیمت از «نیکولا دو لارژیلیه» که در آخرین روزهای جنگ توسط نیروهای ویژه کشف شده بود.
هدف پروژه: تسهیل کار پژوهشگران
«هایبینگ لو»، مهندس ارشد این پروژه، تأکید کرده است که هدف از ساخت این چتبات، جایگزینی با پژوهشگران نیست، بلکه این ابزار طراحی شده تا فرآیند بررسی اسناد و کاغذهای قدیمی را برای آنها تسهیل کند.
با وجود تلاشهای گروهی موسوم به «مردان آثار ماندگار» در دوران جنگ جهانی دوم برای بازیابی آثار هنری، هنوز بخش بزرگی از این میراث فرهنگی مفقود است. این پروژه جدید بخشی از تلاشهای جهانی برای شناسایی و استرداد آثار غارتشده به مالکان اصلی محسوب میشود.